HISTORIA BIAŁOGONU

Legenda o nazwie „Białogon”

Dawno, dawno temu miejsce to porastała piękna, gęsta i bogata puszcza świętokrzyska. Jednakże i tu wkrótce dotarł człowiek, który zaczął stawiać pierwsze kroki ku stworzeniu nowej osady. Domostwa powstawały bardzo szybko. Mieszkający zaś w nich nasi ziomkowie nigdy nie narzekali na biedę i głód, bowiem pod dostatkiem mieli: drwa na opał, zwierzyny na mięso i skóry oraz ryb, gdyż przez osadę wartkim i szerokim strumieniem przepływała czysta jak kryształ rzeka Bobrza.

U brzegów rzeki często przystawali podróżni, którzy przybywali z odległych zakątków kraju i świata, przemierzając biegnący tędy szlak kupiecki. Znajdowali tu wytchnienie i pozyskiwali siły potrzebne im do dalszej drogi. Oczom owych wędrowców ukazywało się dziwne zjawisko: oto zza okolicznych drzew i krzewów bardzo często wyłaniało się mnóstwo dziwnych, białych ogonów. Nie wiedząc, że to słońce odbijające się w sierści pracujących w rzece bobrów czyni ich ogony białymi, wielce zdziwieni przybysze okrzyknęli to miejsce jako słynące z białych ogonów. Powstałą tu wkrótce osadę nazwano Białymi Ogonami, następnie Białogonami, aż w końcu po wielu, wielu setkach lat, nazwa przybrała formę Białogon i jako taka właśnie jest nam znana do dzisiaj.


Historia dzielnicy Białogon

Początki dzielnicy Białogon sięgają I połowy XVII wieku, kiedy zaczęła istnieć jako osada przemysłowa. Wówczas Franciszek i Piotr Konieccy wznieśli tu hutę miedzi i ołowiu. Niezmiernie ważnym dla rozwoju osady stało się wybudowanie w latach 1814 - 1817,

z inicjatywy Stanisława Staszica, huty „Aleksandra”, w której pozyskiwano miedź, bito srebrne monety, oraz produkowano wyroby ogólnego użytku. Srebro było produktem ubocznym zakładu. W czasie powstania listopadowego w fabryce powstawały m.in. lufy armatnie, pociski artyleryjskie oraz karabiny. Wraz z hutą powstało osiedle robotnicze. W kompozycji osiedla wzorowano się na tzw. „Róży Wersalskiej”, a końcowy układ stanowi pięć, promieniście wychodzących spod bramy zakładu, ulic. Rozplanowanie to powstałe w 1817 roku uznano za zabytkowe.

W 1966 roku po gruntownej przebudowie oraz rozbudowie zakład został zamieniony w fabrykę pomp, która pod nazwą: „Kielecka Fabryka Pomp - Białogon” prowadzi produkcję do dnia dzisiejszego. Białogon został włączony do granic miasta Kielce i od tego momentu stanowi jego dzielnicę.

Obecnie załoga fabryki specjalizuje się w produkcji pomp do cieczy gęstych, chemicznie agresywnych i zanieczyszczonych. Mieści się tu także odlewnia żeliwa, m.in. odlewane są tu lampy oświetleniowe. Należy nadmienić, że część hal fabrycznych uznano za zabytkowe.


Stanisław Wawrzyniec Staszic

Urodzony 6 listopada 1755 roku zasłynął jako ksiądz, uczony, filozof, geolog i geograf, działacz polityczny i oświatowy, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli polskiego oświecenia, prekursor badań terenowych i turystyki górskiej.

Jako dziecko uczył się w szkole parafialnej w rodzinnym mieście Pile. Następnie w Seminarium Duchownym, które ukończył otrzymując święcenia kapłańskie. Studiował również w College Royal w Paryżu gdzie poświęcił się głównie naukom przyrodniczym i fizycznym. Był prezesem Towarzystwa Przyjaciół Nauk, członkiem Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Królestwa i wielu innych. Stanisław Staszic miał wielki wkład w rozwój szkolnictwa. W 1816 roku założył Szkołę Akademiczno - Górniczą w Kielcach oraz Instytut Astronomiczny w Marymoncie.

W tym samym roku utworzono Królewski Uniwersytet w Warszawie, w którym na czele Rady Głównej stanął Staszic. Także na jego wniosek założona została w Warszawie Szkoła Przygotowawcza do instytutu Politechnicznego, która w 1827 roku osiągnęła status wyższej uczelni.

Do jednego z największych osiągnięć Staszica należy utworzenie w 1816 roku Hrubieszowskiego Towarzystwa Rolniczego. Ten wielki Polak otrzymał za swe dokonania order św. Stanisława I klasy w 1815 roku oraz Order Orła Białego w 1824 roku.

Stanisław Staszic zmarł 20 stycznia 1826 roku. Jego grób znajduje się przy dawnym kościele klasztornym Ojców Kamedułów na warszawskich Bielanach.


Kościół pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego

Drewniany kryty gontem kościółek Przemienienia Pańskiego został zbudowany w latach 1917 - 1918, wraz z ogrodzeniem i dzwonnicą, w stylu podhalańskim. W okresie XIX wieku styl ten był propagowany jako narodowy. Ten unikatowy zabytek ziemi świętokrzyskiej powstał według projektu Mateusza Golasy.

Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie
Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie
Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie






Tradycje staszicowskie w działalności wychowawczej środowiska harcerskiego w BiałogoniePobierz plik1.pdf

Tradycje staszicowskie w działalności wychowawczej środowiska harcerskiego w Białogonie.Kliknij lilijkę-pobierz artykuł.pdf




Kliknij by powrócić do poprzedniej strony