hm. Stanisław Kruk

DOM HARCERZA
im. NATALII MACHAŁOWEJ
KIELCE - BIAŁOGON

Harcerstwo białogońskie pod wodzą dh harcmistrzyni Natalii Machałowej w latach sześćdziesiątych było prężne, zwarte i gotowe do podejmowania coraz to nowych wyzwań programowych i organizacyjnych. Zbiórki drużyn i instruktorów odbywały się w terenie, a w czasie niepogody korzystano ze świetlicy fabrycznej Kieleckiej Fabryki Pomp, z sal szkoły i przedszkola. Zdarzało się bardzo często, że małe mieszkanko dh Natalii przy ulicy Fabrycznej służyło jako harcówka1- idź do przypisu

Coraz więcej dzieci wyrażało wolę należenia do drużyn. Z jednej drużyny zuchowej powstały dwie. W drużynie harcerskiej zastępy realizowały programy specjalnościowe. Rodzice, kiedyś harcerze, chętnie przyjmowali obowiązki doradców i opiekunów. W atmosferze wytężonej pracy harcerskiej zaczęto myśleć o swojej własnej bazie. Początkowo wynajmowano pomieszczenia prywatne przy ulicy Kolonia 31, później adoptowano starą szopę niepotrzebną fabryce. Aż zrodził się pomysł budowy własnego domu2- idź do przypisu. Koło Przyjaciół Harcerstwa zmieniło swoją nazwę na Społeczny Komitet Budowy Domu Harcerza3- idź do przypisu. 22 stycznia 1964 roku Komitet został zarejestrowany jako stowarzyszenie pod numerem 1599 przez Urząd Spraw Wewnętrznych Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach4- idź do przypisu. Powołano zarząd i komisję rewizyjną. Obowiązki przewodniczącego przyjął pan Tadeusz Walis - Walisiak - dyrektor Zakładów Mechanicznych Białogon. Skład osobowy komitetu obok głównej inicjatorki i kierownika całego przedsięwzięcia druhny Natalii Machałowej tworzyli : Halina Kochanowska, Marian Matynia, Julian Pawłowski, Krystyna Piotrowska, Czesław Mazurek, Maciej Zbroiński, Zbigniew Cygan, Julian Fert oraz przedstawiciele miejscowych Zakładów Pracy. Członkami Komisji Rewizyjnej zostali : Marian Pionk, Mieczysław Cieśla, Michał Gwiazda, Tadeusz Kędziora, Stanisław Olesiński5- idź do przypisu.

6 maja 1964 roku Komitet otrzymał decyzję nr 34/64 o szczegółowej lokalizacji na gruntach własności Zakładów Mechanicznych - Białogon6- idź do przypisu. 18 maja 1964 roku otrzymano decyzję-pozwolenie na budowę nr 586964 wydaną przez Wydział Budownictwa, Urbanistyki i Architektury Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Kielcach . Rozpoczęto budowę w/g projektu typowego WB - 2004 - Wiejski Dom Kultury opracowanego przez Biuro Studiów i Projektów Budownictwa Wiejskiego w Warszawie7- idź do przypisu. Projekt posiadał akceptację Ministerstwa Kultury i Sztuki. Orientacyjne dane techniczne projektowanego budynku wyglądały następująco : Budynek parterowy, częściowo podpiwniczony o konstrukcji murowanej z płaskim dachem. Strop DWS ocieplony płytami pilśniowymi ze spadkiem 5%. Fundamenty z kamienia łamanego na zaprawie cementowo-wapiennej. Ściany z pustaków i cegły czerwonej.

Instalacja elektryczna i ogrzewanie piecowe. Na terenie parceli zaplanowano budynek gospodarczy, suche ustępy i dół kloaczny. Planowano realizację inwestycji systemem gospodarczym. Finansowanie ze środków społecznych drogą opodatkowania mieszkańców dzielnicy, dniówek roboczych pracowników zakładów pracy, dniówek roboczych harcerzy z całego hufca, oraz pomocy zakładów pracy, Komendy Hufca i innych instytucji8- idź do przypisu.

Społeczny Komitet Budowy uzasadniał inwestycje następująco: „Na terenie Białogona i w najbliższej jego okolicy brak jest ośrodka kulturalno-oświatowego. Szczep gnieździ się w dwóch ciasnych izbach prywatnie wynajętych, co poważnie ogranicza działalność organizacji młodzieżowej, a przecież na terenie osiedla jest ponad 150 harcerzy. Oprócz tego istnieje Związek Młodzieży Socjalistycznej i Związek Młodzieży Wiejskiej, które nie mają żadnych lokali. Wobec tego konieczność zmusza aby wybudować dla młodzieży własny obiekt, a wtedy organizacja i jej kierownictwo będzie kształtować charakter młodego obywatela. Młodzież zamiast wałęsać się po ulicy, która wypacza charakter młodego człowieka, znajdzie troskliwą opiekę, zainteresowanie zawodowe i kulturalne w domu młodzieżowym...”8- idź do przypisu.
Białogońskie harcerstwo rozpoczęło nowy etap swej działalności. Rozpoczęto batalię o pozyskanie funduszy, materiałów, narzędzi i wykonawców robót. Pierwszym poważnym przedsięwzięciem w pozyskaniu materiałów była zgoda władz miasta na odzyskanie cegły ze starych rozbieranych kamienic przy zbiegu ulic Buczka i 1-Maja w Kielcach9- idź do przypisu.

Mimo natłoku wielu obowiązków organizacyjnych i organizatorskich mistrzowskim dziełem pedagogiczno-wychowawczym było stworzenie przez druhnę Natalię programu możliwości uczestnictwa najmłodszym członkom w dorosłym budowaniu. W tym celu zakupiono małe taczki, łopatki i grabki aby każde dziecko miało swój własny udział. Zuchy przewoziły piach, żwir i inne sypkie materiały. Harcerze czyścili odzyskane cegły ze zburzonych kamienic i uczestniczyli w pracach załadunkowych i rozładunkowych. Harcerze starsi i rodzice wykonywali wykopy oraz pełnili obowiązki pomocników murarzy, tynkarzy i instalatorów. Do budowy włączyła się niemalże cała młodzież Białogona10- idź do przypisu. Swój udział miały również drużyny hufca kieleckiego11- idź do przypisu.


Tak budowano Dom Harcerza w Białogonie


Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie
Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie
Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie
Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie
Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie
  Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie  


Dla pozyskania funduszy otworzono przy Szczepie Spółdzielnię „Żeglarz”, do której bezpłatnie pozyskano maszyny stolarskie. Maszyny ustawiono w szopie na terenie budowy i wykonywano tam klocki drewniane i inne pomoce dla szkół i przedszkoli we współpracy z CEZASem. Prezesem Spółdzielni był Stanisław Olesiński12- idź do przypisu.


  Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie  


Również dla pozyskania funduszy drużyny przygotowywały występy artystyczne, przedstawienia teatrzyków i tym podobne inicjatywy. Komitet Budowy organizował bale i wieczorki taneczne, oraz czynił wielkie starania o pozyskanie funduszy z zakładów pracy13- idź do przypisu.

W trakcie prowadzonej budowy na zlecenie Społecznego Komitetu Budowy, 15 maja 1967 roku dokonano zmian w pierwotnym projekcie budowy14- idź do przypisu:
  1. wygospodarowano powierzchnię na wykonanie sanitariatów
  2. zastosowano ogrzewanie CO, zamiast ogrzewania piecowego
  3. zastosowano w trzech salach klepkę bukową w miejsce podłogi z desek.
Po wielu zmaganiach, trudnościach, wytężonej pracy w pięcioletnim budowaniu, w harcerskim stylu z uśmiechem na twarzy, pełni radości w 1969 roku zakończono budowę. Wybudowano budynek parterowy w kształcie litery L, o kubaturze - 1916m3, powierzchni 417m2, powierzchni użytkowej 403m2.

17 maja 1969 roku na białogońskich błoniach tuz za Fabryką Pomp odbyła się uroczystość oddania do użytku Domu Harcerza. W uroczystości brali udział przedstawiciele Głównej Kwatery ZHP z Naczelnikiem Wiktorem Kineckim, komendanci wszystkich Chorągwi, władze polityczne i administracyjne miasta, powiatu, województwa. Zuchy, harcerze i ich rodzice oraz wszystkie drużyny Hufca kieleckiego. W czasie uroczystości Szczep jako pierwsza jednostka organizacji młodzieżowych w województwie odznaczony został zbiorową odznaką „Za Zasługi dla Kielecczyzny”. Był to wielki dzień dla bohaterów tego wydarzenia, budowniczych małych i dorosłych15- idź do przypisu.



Uroczystość oddania do użytku Domu Harcerza


Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie
Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie
Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie
Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie
Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie
Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie
Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie
Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie
Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie
Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie


Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie
Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie

tak o tym wydarzeniu pisała ówczesna prasa (kliknij fot.)
Klikij zdjęcie by zobacyć powiększenie


Harcerstwo białogońskie przystąpiło do intensywnych zajęć programowych. Powstały nowe kluby zainteresowań : filmowy, fotograficzny, piosenki i tańca. Klub krótkofalarski otrzymał radiostację czołgową, za przyczyną której nawiązywał łączności z radioamatorami w różnych krajach. Członkowie drużyny i klubu żeglarskiego zdobywali nowe szlify - przystąpili do wielu prac szkutniczych.

Dom Harcerza stał się ośrodkiem kulturalno-oświatowym. Miejsce do miłego spędzenia czasu, obok zuchów, harcerzy i instruktorów środowiska białogońskiego i miasta Kielce zyskali dorośli mieszkańcy dzielnicy. W Domu Harcerza odbywały się16- idź do przypisu:

  1. spotkania radnych z mieszkańcami
  2. dyżury radnych
  3. zebrania dzielnicowego koła ZBOWiD
  4. spotkania Ligi Kobiet i Koła Gospodyń
  5. akademie i uroczystości z okazji rocznic i świąt państwowych
  6. wybory do Sejmu i Rad Narodowych
  7. spotkania autorskie z ciekawymi postaciami
  8. zebrania załóg KFP i Przedsiębiorstwa Geologicznego, imprezy i szkolenia
  9. projekcje filmowe.
W latach siedemdziesiątych Szczep im. Stanisława Staszica zaliczany był do przodujących jednostek w kraju. Harcerze i instruktorzy reprezentowali Szczep we wszystkich poważniejszych przedsięwzięciach ogólnopolskich. Współpraca harcerstwa z zakładami pracy pokazywana była jako wzór do naśladowania. Mocno rozwijająca się działalność specjalnościowa i prężność działalności przyniosły nową inicjatywę17- idź do przypisu. 3 września 1981 roku Szczep otrzymał zgodę od dyrekcji Kieleckiej Fabryki Pomp, jako właściciela terenu, na dalszą rozbudowę Domu Harcerza poprzez dobudowanie części magazynowo-warsztatowej, oraz części hotelowej18- idź do przypisu. Projekt budynku jednopiętrowego wykonał Miejski Zespół Usług Projektowych w Kielcach. Autorem projektu był mgr inż. arch. Jan Różalski. Projekt otrzymał pozytywna opinię Wojewódzkiej Komendy Straży Pożarnej w Kielcach i Państwowego Terenowego Inspektora Sanitarnego w Kielcach19- idź do przypisu.

Do realizacji planu rozbudowy przystąpiono w 1982 roku20- idź do przypisu. Doświadczenie z lat sześćdziesiątych pozwoliło na przystąpienie do budowy w sposób bardziej profesjonalny. Do prac fachowych zaangażowano Spółdzielnię Rzemieślniczą, a prace niefachowe były wykonywane przez drużyny i instruktorów. Głównym inwestorem była Komenda Hufca ZHP Kielce21- idź do przypisu. Obowiązki inspektora nadzoru przyjął Jan Kosowski, a od roku 1988 Wojciech Matynia22- idź do przypisu. Środki pozyskiwano z funduszy Związku Harcerstwa Polskiego, oraz istniejącego w tamtym czasie funduszu na popieranie inicjatyw i czynów społecznych z Urzędu Miasta Kielce. Mimo takiego wsparcia finansowego uzyskiwane fundusze okazały się za skromne na duży rozmach rozbudowy. Dlatego realizacja tego przedsięwzięcia była etapowa i bardzo rozciągała się w czasie23- idź do przypisu.

Rok 1984 to rok tragiczny dla Domu Harcerza, instruktorów i harcerzy oraz całego białogońskiego harcerstwa. 1 grudnia 1984 roku odeszła na wieczną wartę druhna hm. Natalia Machałowa - doświadczony instruktor, ceniony pedagog, społecznik, wspaniały organizator, doskonały przywódca pracy zuchowej i harcerskiej24- idź do przypisu. Działalność spowolniała, instruktorzy długo nie mogli wrócić do świetności organizacyjnej. Komendantem Szczepu został hm. Jan Żurowski25- idź do przypisu.

Krąg Instruktorski, drużyny i kluby podejmowały jak dawniej wiele inicjatyw programowych. Obok działalności śródrocznej organizowano imprezy, biwaki, rajdy, obozy. Jednak to już nie tak, jak pod okiem zawsze życzliwej, uśmiechniętej Natalii Machałowej26- idź do przypisu.

W kwietniu 1989 roku Komenda Hufca ZHP Kielce ogłosiła Kampanię Programową pod kryptonimem „Hanka”27- idź do przypisu. Drużyny zuchowe i harcerskie z terenu miasta przystępując do realizacji zadań kampanii miały za zadanie poznać postać Druhny Natalii, jej środowisko działania, oraz wykonać pracę na rzecz Domu Harcerza. Po wykonaniu zadań drużyny mogły otrzymać tytuł „Drużyna Hanki”28- idź do przypisu.

17 maja 1989 roku w dwudziestą rocznice istnienia Domu Harcerza odbył się apel hufca , na którym 38 drużyn otrzymało tytuł „Drużyna Hanki”29- idź do przypisu.Komenda Chorągwi nadała Domowi Harcerza imię hm. Natalii Machałowej, a w budynku uroczyście odsłonięto tablicę upamiętniającą postać tej zasłużonej działaczki harcerskiej30- idź do przypisu. Fundatorem tablicy byli harcerze i zuchy Hufca Kielce31- idź do przypisu. Projektantem i wykonawcą tablicy prof. Stefan Dulny32- idź do przypisu.

15 października 1989 roku Komenda Kieleckiej Chorągwi ze względu na sytuację społeczno - ekonomiczną w kraju, malejące zaangażowanie kadry w porozumieniu z Radą Szczepu zdecydowała o rozdzieleniu pracy Szczepu im. Stanisława Staszica od pracy Domu Harcerza33- idź do przypisu. Wspólnie z władzami miasta ustalono, że Dom Harcerza wyposażony zostanie w kadrę etatową34- idź do przypisu. Komendantem został hm. Stanisław Kruk35- idź do przypisu a z nowym rokiem pracę rozpocząć mieli instruktorzy specjaliści z różnych dziedzin. Tuż przed końcem roku wiadome już było, że plany etatowe nie mogą być zrealizowane. Na domiar wszystkiego Kielecka Fabryka Pomp, dotąd pełniąca obowiązki płatnika za energię elektryczną i opał, odmówiła płacenia tych świadczeń. Związek Harcerstwa Polskiego nie mógł sprostać tym obowiązkom36- idź do przypisu. Dom Harcerza został bez środków finansowych.

Dzięki uprzejmości i pomocy Prezydenta Miasta Kielce udało się w końcówce 1989 roku nowy budynek przykryć dachem i wykonać obróbki dekarskie. Instruktorzy wykonali własnym sumptem drzwi wejściowe do budynku. Przedsiębiorstwo Geologiczne wykonało metalowe bramy wjazdowe do garaży. Nowy budynek na koniec roku był w stanie surowym zamkniętym37- idź do przypisu.

Rok 1990 rozpoczął kolejny, trudny rozdział działalności Domu Harcerza. Mimo doskonałych koncepcji programowo – organizacyjnych brak funduszy na ich realizację pozwolił jedynie na ich trwałe przelanie na papier. W szybkim tempie należało zmieniać mentalność organizacyjną a przede wszystkim myślenie kadry instruktorskiej. Do każdej inicjatywy należało teraz dołączyć przemyślenia i koncepcje pozyskania środków finansowych na jej realizację. Duże i odpowiedzialne zadanie to utrzymanie i eksploatacja samego obiektu Domu Harcerza. Wynajmowanie sal na różne imprezy okolicznościowe oraz rodzinne pokrywało tylko w części duże potrzeby. Postanowiono zatem powołać Zakład Działalności Gospodarczej, którego celem było podejmowanie zadań, które mogły być wykorzystywane przez instruktorów i harcerzy starszych przynoszących wymierne korzyści finansowe. W tym celu urządzono w nowym niewykończonym skrzydle budynku pracownię stolarską, w której rozpoczęto produkcję drewnianych palet transportowych, zgodnie z Polską Normą ogłoszoną przez Ministra Gospodarki. Wykonywaniem palet zajęli się druhowie: Artur Kruk, Jan Żelazek i Maciej Kasprzycki. Produkcja, choć przynosząca bardzo duże zyski, nie trwała długo bo Zakład Produkcji Ceramiki Budowlanej w Smykowie główny i jedyny odbiorca palet po dwóch latach zakończył swoją działalność. Drugą formą zarobkowania był handel i usługi. Prowadzono handel głównie napojami i słodyczami na festynach i imprezach plenerowych, min. Dymarkach Świętokrzyskich, Wytopach Żelaza, Rajdach i Złazach.

W roku 1991 podpisano umowę z Dyrekcją Szkoły Podstawowej nr 11w Kielcach na prowadzenie uczniowskiego sklepiku. W roku 1991 z pozyskanych z własnej działalności środków finansowych zakupiono maszynę kserograficzną i rozpoczęto działalność usługową i wydawniczą. Dh. phm. Iwona Pióro jako specjalista nauczania początkowego opracowała pięć zeszytów do nauki pisania. Zeszyty własnej produkcji rozprowadzano we wszystkich szkołach podstawowych na terenie województwa kieleckiego. Gromadzone w ten sposób fundusze oraz bardzo skromna pomoc Komendy Kieleckiej Chorągwi ZHP i Hufca ZHP Kielce pozwalały jedynie na przeprowadzenie kilku imprez w roku ogólnie dostępnych i utrzymanie budynku w gotowości organizacyjnej dla potrzeb drużyn, hufca i chorągwi. Z trudem zaopatrywano Dom Harcerza w opał na zimę, dokonywano opłat energii elektrycznej, telefonu, zatrudnienia na umowę zlecenie pracownika dozoru i palacza. Skromne remonty bieżące i prace konserwatorskie wykonywane były jedynie dzięki sojusznikom i ludziom dobrej woli. Z przykrością należy odnotować, że środki takie nie pozwalały na remonty o większym zasięgu, które z dnia na dzień stawały się bardzo pilne. Stara kotłownia i instalacja centralnego ogrzewania odmówiły posłuszeństwa, okna i drzwi były wyeksploatowane do granic możliwości a dach stawał się sitem.

Ten okres to również sukcesy. Prowadzone od 1989 roku zabiegi o formalne uregulowanie własności Domu Harcerza zakończono sukcesem. Kielecka Fabryka Pomp „Białogon”, na której terenie został zbudowany budynek była formalnym właścicielem obiektu. Po otrzymaniu akceptacji Skarbu Państwa skomunalizowania terenu i obiektu przekazała go na korzyść Związku Harcerstwa Polskiego. Na podstawie aktu notarialnego ZHP jest właścicielem działki i budynku. Drugim sukcesem było utrzymanie, mimo wielu zakusów ze strony różnych instytucji i organizacji, budynku Domu Harcerza w stylu harcerskim i dla harcerzy. Kolejnym sukcesem, który należy odnotować była reaktywacja działalności Szczepu Harcerskiego im. Stanisława Staszica i organizacja wielu imprez i zadań programowych o zasięgu nie tylko lokalnym ale w skali hufca czy chorągwi, min.

- wystawienie sztuki teatralnej pt. „Narkomanka” zagranej przez aktorkę Teatru Kubuś Panią Dorotę Anyż – Sztukę. Spektakl ten obejrzały dzieci klas starszych wszystkich szkól podstawowych z tereny miasta Kielce i miejscowości przyległych do naszego miasta.

- organizacja corocznego Harcerskiego Festiwalu Piosenki Obozowej „Pompa”. Pod koniec 1996 roku bardzo aktywna działalność Miejskiej Rady Przyjaciół Harcerstwa w Kielcach pod przewodnictwem Pana Wojciecha Żelezika Vice Prezydenta Miasta Kielce zaowocowała decyzją Rady Miasta Kielce o przyjęciu Domu Harcerza w struktury organizacyjne Kieleckiego Centrum Kultury.

Kieleckie Centrum Kultury na mocy decyzji przejęło obiekt zgodnie z umową z Komendą Kieleckiej Chorągwi ZHP na okres 10 lat. Przejmując zarządzanie budynkiem, działalnością i obowiązki płatnika za media i zatrudnienia pracowników. Umowa przewidywała zatrudnienie dwóch pracowników przez KCK, przy utrzymaniu dwóch etatów przez Komendę Chorągwi. Dom Harcerza zobowiązany został do opracowania i otwarcia programu na dzieci i młodzież oraz dorosłych spoza organizacji. Dom Harcerza w rozumieniu umów stał się Dzielnicowym Ośrodkiem Kultury.

Dzięki dużemu zaangażowaniu ludzi związanych z działalnością Domu Harcerza i rozumiejących sens i rozmiar potrzeb uzyskane środki pozwoliły na programowe, etapowe prace budowlane, remontowe i adaptacyjne.

Już w roku 1997 Pracownia Projektowa „Elem” s.c. na zlecenie KCK wykonała inwentaryzację budowlaną i niezbędne projekty remontowo – adaptacyjne.

Po uzyskaniu zgody z Wydziału Architektury Urzędu Miasta Kielce przystąpiono do etapowych prac. Pierwszy etap w 1997 roku zawierał remont dachu i wymianę wszystkich okien. W roku 1998 wykonano remont sanitariatów, wymianę stolarki wewnętrznej, umalowanie sali widowiskowej, kominkowej, korytarzy, sceny i zaplecza, remont instalacji elektrycznej w sanitariatach i sali kominkowej. Nieodpłatnie budynek został podłączony do sieci miejskiej wody pitnej i kolektora sanitarnego przez Przedsiębiorstwo Prywatne Pani Elżbiety Doroszkiewicz.

Kolejny etap prowadzony w 1999 roku zawierał remont kotłowni z wymianą kotła CO na ekologiczny – gazowy, wymianę instalacji CO łącznie z grzejnikami, elewacje i ocieplenie budynku starego oraz jednej ściany budynku nowego oraz roboty dekarskie.

W roku 2000 wykonano ogrodzenie, elewację i ocieplenie budynku schroniska, tynki i podłoża, instalacje elektryczne, instalacje CO z grzejnikami, instalacje wodno – sanitarne, wymianę stolarki okiennej, adaptację pomieszczeń na pokoje gościnne, glazurę i terakotę w sanitariatach i korytarzu nowego budynku. W roku 2001 rozpoczęto wyposażanie schroniska w łóżka, szafy, pościel. Wykonano biały montaż w sanitariatach, w każdym pokoju zamontowano umywalkę. Rozpoczęto adaptację garażu dla potrzeb urządzenia stołówki. Podłączono instalację odgromową.

Ostatni rok naszej intensywnej działalności inwestycyjnej ograniczył się do dokończenia wyposażenia schroniska w meble, urządzenia techniczne, adaptację garażu na kuchnię i jej urządzenie, wymianę oświetlenia w sali widowiskowej oraz wyłożenia terenu kostką brukową. Wspaniałym wyróżnikiem w skali kraju jest wyposażenie jednej ze ścian schroniska w sztuczną ścianę wspinaczkową. Ściana wykonana została przez specjalistyczną firmę „Art. Rocher” zgodnie z europejską normą RPN-EN 12572 i oddana do użytku w dniu 25 września 2002 roku. Obowiązki operatora ściany przyjął dh. Paweł Lepa.

Jesienią 2002 roku zakończono etap inwestycyjny, który miał na celu oddanie do użytku schroniska młodzieżowego. Należy odnotować, że generalnym wykonawcą dotychczasowych prac była Spółdzielnia „Rzemieślnik” reprezentowana osobowo przez Pana Cezarego Wojtczaka. Inwestorem było Kieleckie Centrum Kultury. Nadzorem wykonawczym zajmowali się pracownicy Działu Inwestycji KCK, inspektorzy: inż. Józef Socha, Edward Adamczyk, Ryszard Słoński, Anna Żyła. Dom Harcerza powiększył się o budynek schroniska, a w nim siedem pokoi noclegowych na 44 miejsc z pełnym węzłem sanitarnym.

9 października 2002 roku odbyło się uroczyste otwarcie schroniska młodzieżowego. Aktu otwarcia dokonał Prezydent Miasta Kielce Włodzimierz Stępień, Naczelnik ZHP hm. Wiesław Maślanka i przedstawiciel starszyzny harcerskiej Kieleckiej Chorągwi ZHP hm. Julian Hendler. Uroczystość odbyła się w obecności vice Prezydentów Miasta Kielce Alojzego Sobury i Marka Piotrowicza, Komendanta Kieleckiej Chorągwi ZHP hm. Cezarego Hucia i byłych Komendantów Chorągwi: hm. Jerzego Osmólskiego, hm. Mariana Surmy i hm. Anny Kateusz, a także w obecności Komendanta Hufca ZHP Kielce – miasto hm. Grzegorza Łukaszczyka i byłych hufcowych: hm. Andrzeja Rembalskiego, hm. Karola Fijałkowskiego, hm. Marii Spurek i hm. Aleksandra Maderaka oraz wielu zacnych gości zaproszonych na uroczystość. Koncert z dedykacją w wykonaniu Harcerskiej Orkiestry Dętej działającej w naszej placówce oraz grochówka w postaci zalewajki zakończyły uroczystość.



Przypisy:

1 Iwona Bandura - Pióro, hm. Natalia Machałowa, Kielce 1991;Wróć do odnośnika
2 Relacje instruktorów;Wróć do odnośnika
3 Protokół z posiedzenia KPH (arch. Domu Harcerza);Wróć do odnośnika
4 Pismo Prezydium WRN Wydz. Spraw Wewnętrznych z dnia 22 stycznia 1964 (arch. Domu Harcerza);Wróć do odnośnika
5 Pismo Prezydium WRN Wydz. Spraw Wewnętrznych z dnia 4 sierpnia 1971 (arch. Domu Harcerza);Wróć do odnośnika
6 Decyzja PPRN nr 34/64 (arch. Domu Harcerza);Wróć do odnośnika
7 Decyzja PPRN nr 586/64 (arch. Domu Harcerza);Wróć do odnośnika
8 Założenia projektowe budowy Domu Harcerza (arch. Domu Harcerza);Wróć do odnośnika
9 Relacje instruktorów;Wróć do odnośnika
10 Relacje instruktorów;Wróć do odnośnika
11 Relacje instruktorów;Wróć do odnośnika
12 Kronika Szczepu im St. Staszica;Wróć do odnośnika
13 Kronika Szczepu im St. Staszica;Wróć do odnośnika
14 Aneks do projektu budowy (arch. Domu Harcerza);Wróć do odnośnika
15 Kronika Szczepu im St. Staszica;Wróć do odnośnika
16 Pismo do Przewodniczącego PMRN z dnia 20 października 1972 (arch. Domu Harcerza);Wróć do odnośnika
17 Kronika Szczepu im St. Staszica;Wróć do odnośnika
18 Pismo Kieleckiej Fabryki Pomp 228/81 (arch. Domu Harcerza);Wróć do odnośnika
19 Projekt budowy (arch. Domu Harcerza);Wróć do odnośnika
20 Dziennik budowy (arch. Domu Harcerza);Wróć do odnośnika
21 Pisma wychodzące KH Kielce (arch. KH.);Wróć do odnośnika
22 Dziennik budowy (arch. Domu Harcerza);Wróć do odnośnika
23 Relacje instruktorów;Wróć do odnośnika
24 Rozkaz specjalny KH Kielce;Wróć do odnośnika
25 Rozkaz KH Kielce L3/85;Wróć do odnośnika
26 Relacje instruktorów;Wróć do odnośnika
27 Regulamin Kampanii Programowej "HANKA" (arch. Domu Harcerza);Wróć do odnośnika
28 Regulamin Kampanii Programowej "HANKA" (arch. Domu Harcerza);Wróć do odnośnika
29 Rozkaz KH Kielce L4/89;Wróć do odnośnika
30 Rozkaz Specjalny Komendanta Chorągwi;Wróć do odnośnika
31 Ewidencja wpłat (arch. Domu Harcerza);Wróć do odnośnika
32 Kronika Szczepu im. St. Staszica;Wróć do odnośnika
33 Notatka służbowa (arch. Domu Harcerza);Wróć do odnośnika
34 Pisma wychodzące KH Kielce (kserokopia arch. Domu Harcerza);Wróć do odnośnika
35 Rozkaz KCh L9/89 (arch. KCh.);Wróć do odnośnika
36 Relacje instruktorów;Wróć do odnośnika
37 Dziennik budowy (arch. Domu Harcerza);Wróć do odnośnika



Kliknij by powrócić do poprzedniej strony