Zalewski Czesław Bogdan

ZALEWSKI CZESŁAW BOGDAN


(1901 – 1994)





Urodził się 11 lipca 1901 r. w Kielcach. Był synem Karola i Zofii z Ponińskich. Uczęszczał do Szkoły Handlowej, a następnie do Państwowego Gimnazjum im. J. Śniadeckiego w Kielcach.

W 1912 r. wstąpił do harcerstwa, a 9 kwietnia 1916 r. złożył przyrzeczenie harcerskie. W latach 1912-1917 r. był członkiem najstarszej l Kieleckiej Drużyny Harcerzy im. Dionizego Czachowskiego. Należał do Polskiej Organizacji Wojskowej, gdzie był dowódcą plutonu. Był także członkiem Kompanii Skautowej przy 56 pułku piechoty Legionów. W sierpniu 1917 r. brał udział w kursie dla szarż w Chrząstowie, zorganizowanym przez Okręg X A ZHP w Kielcach. Był zastępowym zastępu „Jeleni” w l KDH. W krótkim czasie został przybocznym, a od 2 VI1919 r. drużynowym l KDH. W III 1929 r. został mianowany zastępcą komendanta Hufca Harcerzy.

W maju 1920 r. był jednym z organizatorów wystawy prac harcerskich, którą przygotowały kieleckie drużyny żeńskie i męskie. Podczas wojny polsko-bolszewickiej był dowódcą Kompanii Ochotniczej w Kielcach, która została powołana po ogłoszeniu rozkazu Naczelnictwa ZHP „O potrzebie wojskowego służenia państwu”. Posługiwał się pseudonimem „Czesiek”. W 1921 r. brał udział w kursie zastępowych hufca kieleckiego w Czarnej, następnie został członkiem Komendy Hufca Harcerzy w Kielcach i drużynowym l KDH. 4 czerwca 1921 r. otrzymał stopień przodownika ZHP.

W tym samym roku rozpoczął naukę w Morskiej Szkole Handlowej w Tczewie. Podczas pobytu w tym mieście utrzymywał kontakt z l Tczewską Drużyną Harcerzy im. H. Dąbrowskiego służąc jej swoim harcerskim doświadczeniem. W latach 1923-1928 studiował w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, w której otrzymał dyplom magistra inżyniera leśnika. Podchorążówkę rezerwy piechoty ukończył w Śremie. Po odbyciu ćwiczeń w 4 pułku piechoty Legionów w Kielcach otrzymał stopień podporucznika.

Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę zawodową w Administracji Lasów Państwowych. W latach 1930-1945 był praktykantem w Nadleśnictwie Daleszyce, pełnił funkcję leśniczego i adiunkta leśnego w Samsonowie i Smardzewicach gdzie był również zastępcą nadleśniczego.

Od 1937 r. należał do Koła Harcerzy z Okresu Walk o Niepodległość. W czasie wojny nie był związany z żadną organizacją konspiracyjną. Udzielał jednak pomocy oddziałom partyzanckim. Okupanci podejrzewali go o to i szykanowali. Stale obawiał się o żonę i dzieci, które urodziły się w czasie okupacji.

Po drugiej wojnie światowej w latach 1945-1949 był nadleśniczym. W 1950 r. podjął pracę w przedsiębiorstwie „Paged” w Kielcach, w którym byt zatrudniony do 1969 r., ostatnio na stanowisku kierownika działu ekonomicznego. Społecznie działał w Polskim Czerwonym Krzyżu i Związku Zawodowym Pracowników Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego. W „Pagedzie” był mężem zaufania, członkiem rady zakładowej i przewodniczącym Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej. Po przejściu na emeryturę pisał kronikę rodzinną. W latach 1974-1980 brał udział w konkursach na wspomnienia, organizowanych przez Wydział Kultury i Sztuki Urzędu Miejskiego w Kielcach.

Po wznowieniu w styczniu 1980 r. działalności Kręgu „Łysica" przy Komendzie Chorągwi ZHP im. S. Żeromskiego utrzymywał kontakty z jego członkami. Rozkazem komendanta Kieleckiej Chorągwi L. 9/80 z 29 XI 1980 r. został mianowany harcmistrzem.

Za swą działalność posiadał następujące wyróżnienia: Jubileuszową Odznakę XXV-lecia Harcerstwa na Ziemi Kieleckiej (1937), Medal Niepodległości (1938), „Krzyż za Zasługi dla ZHP” (1982) oraz Odznakę 70-lecia Harcerstwa na Ziemi Kieleckiej (1982).

Zmarł 22 VI 1994 r. w Kielcach. Został pochowany na Cmentarzu Starym.

Włodzimierz Matwin

tekst z - „HARCERSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY KIELECCZYZNY” - pod redakcją Andrzeja Rembalskiego






Kliknij by powrócić do nadrzędnej strony