Czubiński Zygmunt

Czubiński Zygmunt


(1912 – 1967)





Urodził się 24 czerwca 1912 r. w Kielcach. Był synem Marcina i Natalii ze Szmidtów.

W 1923 r. wstąpił do 6 Kieleckiej Drużyny Harcerzy przy ówczesnym Państwowym Gimnazjum im. Mikołaja Reja. Po latach drużyna ta zmieniła numer z „szóstego” na „drugi” , a jej patronem był gen. J. H. Dąbrowski. Został członkiem zastępu „Puchaczy” .

Jak wspominał jego kolega gimnazjalny - wybitny instruktor harcmistrz Józef Dobski -już wówczas wyróżniał się „karnością i pilnością” .

8 i 9 czerwca 1924 r. uczestniczył w zlocie kieleckiej Chorągwi Harcerzy, który odbył się na Słowiku koło Kielc. W czasie zlotu złożył przyrzeczenie i otrzymał krzyż harcerski nr 807 serii XIIV i stopień młodzika. W czasie zlotu hufca Kieleckiego Harcerzy 3 maja 1925 r. zdał próbę na kolejny stopień - wywiadowcy. Zdobył również kilka sprawności, a wśród nich „przyjaciela zwierząt” , „higienisty” i „pioniera” . Na kolejnym zlocie hufca, który odbył się w Górkach Szczukowskich pełnił funkcję zastępowego. Od września 1927 r. objął w swojej drużynie funkcję przybocznego.

W lipcu 1927 r. ukończył kurs drużynowych Chorągwi Kieleckiej, który odbył się w Niwkach Daleszyckich. Po jego ukończeniu prowadził samodzielnie dziesięciodniowy obóz swej drużyny, także w Niwkach Daleszyckich. 18 lutego 1928 r. został mianowany drużynowym 2 KDH. W lipcu tego roku wziął udział w Zlocie Narodowym w Poznaniu, zaś w sierpniu - w obozie drużyny w Bocheńcu nad Wierną Rzeką. Wchodził tam w skład komendy i pełnił funkcję sekretarza.

Prowadzona przez niego drużyna należała do najlepiej pracujących w hufcu kieleckim i była zakwalifikowana do najwyższej kategorii „A” . Opiekunem drużyny z ramienia Rady Pedagogicznej był Kazimierz Kaznowski - wybitny wychowawca i badacz flory Krainy Gór Świętokrzyskich. Sprzyjał on pracy drużyny i miał niewątpliwie duży wpływ na kształt zainteresowań przyrodniczych Z. Czubińskiego. Razem opracowali florę mszaków Gór Świętokrzyskich.

Funkcję drużynowego pełnił do maja 1930 r. kiedy zrezygnował z powodu zbliżającego się egzaminu maturalnego. Nadal utrzymywał kontakt z macierzystą drużyną. Latem 1932 r. pełnił funkcję zastępcy komendanta na obozie 2 KDH w Kątach-Podlesiu oraz brał udział w obozie wędrownym drużyny po Beskidzie Śląskim. Czynną działalność w ZHP zakończył jako Harcerz Rzeczypospolitej.

Po zdaniu matury studiował botanikę na Uniwersytecie Poznańskim. Za pracę magisterską otrzymał srebrny medal. Od 1932 r. pracował na Uniwersytecie Poznańskim jako wolontariusz. W latach 1940-1944 brał udział w kartowaniu zespołów roślinnych w dolinie Wisły. W czasie wojny uczył się na tajnych kompletach w Kielcach oraz w Krakowie. W 1945 r. uzyskał stopień naukowy doktora. Na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu współorganizował Wydział Biologii i Nauk o Ziemi, w którym był prodziekanem a następnie dziekanem. W1951 r. uzyskał habilitację, a w 1954 r. został mianowany profesorem nadzwyczajnym.

W pierwszych latach powojennych czynnie uczestniczył w inicjatywach podejmowanych na rzecz ochrony świętokrzyskiej przyrody. Podczas obrad Państwowej Rady Ochrony Przyrody, we wrześniu 1945 r. wygłosił odczyt na temat „Projektowane rezerwaty w południowo-zachodniej części Gór Świętokrzyskich” .

Brał również udział w pracach Instytutu Badań Regionalnych, który istniał w Kielcach w latach 1945-1951. Uczestniczył w wypracowaniu projektów dotyczących zasad ochrony przyrody w Polsce.

W latach 1958-1965 był członkiem Zarządu Kieleckiego Towarzystwa Naukowego i jednocześnie przewodniczącym Komisji Nauk Ścisłych. Od 1955 r. był członkiem Prezydium Państwowej Rady Ochrony Przyrody, a od 1957 r. przewodniczącym Komisji Parków Narodowych i rezerwatów. W 1960 r. został wybrany członkiem korespondentem PAN. Był autorem sieci rezerwatów przyrody w Polsce. Opublikował 61 prac zwartych i artykułów.

Posiadał wiele odznaczeń, a wśród nich: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Zmarł nagle l lutego 1967 r.

Należał do najwybitniejszych wychowanków 2 KDH. Na domu, w którym się urodził w Kielcach, przy ulicy H. Sienkiewicza 42, 10 października 1987 r. odsłonięto tablicę, na której znajduje się napis następującej treści: 1912-1967. W tym domu urodził się Zygmunt Czubiński Profesor Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Wybitny botanik. Niestrudzony działacz na polu ochrony przyrody. Badacz flory Gór Świętokrzyskich, które jako harcerz szczególnie umilował.

Tego dnia Kieleckie Towarzystwo Naukowe zorganizowało sesję naukową poświęconą jego życiu i działalności. W 1970 r. został ustanowiony w Cisowie w gminie Daleszyce, w powiecie kieleckim rezerwat leśny noszący imię prof. Zygmunta Czubińskiego.

Andrzej Rembalski

tekst z - „HARCERSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY KIELECCZYZNY” - pod redakcją Andrzeja Rembalskiego






Kliknij by powrócić do nadrzędnej strony