Stanek Jan

Krzyż harcerski


(1898 – 1965 )





Urodził się 28 maja 1898 r. w Miąsowej koło Jędrzejowa, w rodzinie kolejarskiej. Był synem Wincentego i Barbary z Czarneckich. W 1914 r. otrzymał świadectwo ukończenia szkoły powszechnej, a po dwuletniej przerwie wstąpił do Seminarium Nauczycielskiego w Jędrzejowie.

Pracę rozpoczął w szkole powszechnej w Cieślach. Po kilku miesiącach został skierowany na Państwowe Kursy Robót Ręcznych w Warszawie. Po spełnieniu niezbędnych wymogów i zdaniu egzaminu otrzymał uprawnienia nauczyciela szkół średnich ogólnokształcących i seminariów nauczycielskich. Po zlikwidowaniu Seminarium Nauczycielskiego w Kielcach prowadził zajęcia w gimnazjach państwowych, a po zorganizowaniu Państwowego Pedagogium uczył w nim do wybuchu wojny.

23 maja 1916 r. jako uczeń jędrzejowskiego seminarium wstąpił do nowo utworzonej drużyny skautowej, która przyjęła nazwę l Jędrzejowska Drużyna Skautowa im. Tadeusza Kościuszki. W październiku tego roku został przybocznym, a w listopadzie drużynowym tej drużyny. Brał udział w rozbrajaniu okupantów. Jako drużynowy i członek Polskiej Organizacji Wojskowej organizował straż do pilnowania obiektów użyteczności publicznej i majątku pozostawionego przez władze i wojska okupacyjne. Od 22 lipca do 18 sierpnia 1921 r. brał udział w Wędrownym Kursie Instruktorskim na trasie od Ostrowa Wielkopolskiego do Piwnicznej nad Popradem, którego komendantem był dr Tadeusz Strumiłło. Po tym kursie otrzymał stopień przodownika ZHP. W 1923 r. został mianowany komendantem Hufca Harcerzy w Kielcach. Funkcję tę pełnił do 1927 r.

W tym samym roku na skutek zawieszenia przez Główną Kwaterę Harcerzy działalności Kieleckiej Chorągwi Harcerzy odsunął się od czynnej pracy instruktorskiej w ZHP. Powrócił do niej po dziesięciu latach i działał w Kole Harcerzy z Czasów Walk o Niepodległość przy Zarządzie Okręgu ZHP w Kielcach. Był również opiekunem 5 KDH im. księcia Józefa Poniatowskiego przy Szkole Ćwiczeń.

W latach międzywojennych był członkiem organizacji nauczycielskich i sportowych. W 1927 r. utworzył w Kielcach Koło Nauczycieli Robót Ręcznych przy Związku Nauczycieli Szkół Średnich. W latach 1935-1938 prowadził Grupę Metodyczną Nauczycieli Zajęć Praktycznych obejmującej zasięgiem Busko, Pińczów, Jędrzejów, Radom, Skarżysko i Końskie. W latach 1934-1936 ukończył w Warszawie Kurs dla Instruktorów Modelarstwa Lotniczego zorganizowany przez Zarząd Główny Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej i Związku Nauczycielstwa Polskiego.

W 1929 r. uczestniczył w VIII Ogólnopolskich Zawodach Strzeleckich o mistrzostwo Związku Strzeleckiego, które odbyły się we Lwowie. Zespół w składzie J. Kosterski, J. Stanek i Wojciechowski zdobył dwa drugie miejsca na tych zawodach. W latach 1932-1938 należał do Klubu Sportowego „Strzelec", w którym kierował Sekcją Strzelecką i Łuczniczą.

Podczas II wojny światowej pracował w jawnym szkolnictwie powszechnym. Najdłużej w Publicznej Szkole Powszechnej nr 7 w Kielcach. Uczył również na kompletach tajnego nauczania. 15 II 1945 r. został zatrudniony w Państwowym Pedagogium , a następnie w Państwowym Liceum Pedagogicznym. W utworzonym w Kielcach Studium Nauczycielskim prowadził zajęcia ze swojej specjalności.

Działał także w ZNP. Współpracował z Wojewódzkim Ośrodkiem Doskonalenia Kadr Oświatowych, a szczególnie w zakresie metodyki i dydaktyki nauczania prac ręcznych i rysunku.

Od 1923 r. był żonaty z Janiną z Romerów - długoletnią nauczycielką szkół kieleckich. Mieli syna Andrzeja i córkę Barbarę - harcmistrzynię, która była organizatorką hufca żeńskiego ZHP w Kielcach po II wojnie światowej, a po 1980 r. - Kręgu Instruktorskiego „Łysica-Skały" w Warszawie. Z zawodu była mgr inż. architektem. Syn Andrzej był inżynierem mechanikiem. Mieszkali w Warszawie.

Zmarł 4 VII 1965 r. w Kielcach. Został pochowany na Cmentarzu Starym.

Włodzimierz Matwin

tekst z - „HARCERSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY KIELECCZYZNY” - pod redakcją Andrzeja Rembalskiego






Kliknij by powrócić do nadrzędnej strony