Siuda Ryszard

Siuda Ryszard


(1915 – 1978 )





Urodził się 15 marca 1915 r. w Kielcach. Był synem Jana i Anieli z domu Ambroziewicz. Ojciec był działaczem niepodległościowym, rannym podczas manifestacji przeciwko Rosji, skazanym na Sybir, radnym i członkiem zarządu miasta Kielce. W czasie okupacji hitlerowskiej aresztowany przez Niemców. Po wojnie był wiceprezydentem Kielc i wiceprzewodniczącym Miejskiego Zarządu Przyjaciół Harcerstwa.

Działalność w ZHP Ryszard rozpoczął w 1926 r. podczas nauki w 8-klasowym Gimnazjum im. M. Reja w Kielcach, które później przyjęło za patrona Stefana Żeromskiego. Do matury, którą zdał w 1935 r. należał do 2 Kieleckiej Drużyny Harcerzy i zdobywał w niej kolejne stopnie - od młodzika do Harcerza Rzeczypospolitej. Pełnił funkcje: zastępowego, przybocznego, a od 1934 r.- drużynowego. Drużyna liczyła 64 harcerzy tj. 40 % uczniów szkoły. Była podzielona na 9 zastępów, miała warsztat kajakarski i pracownię fotograficzną. Organizowała obozy, uczestniczyła w zlotach. Od 11 do 25 lipca 1935 r. brała udział w Jubileuszowym Zlocie XXV-lecia ZHP w Spalę. Rozkazem Naczelnika Harcerzy z dnia 10 marca 1937 r. został mianowany podharcmistrzem.

P

o zdaniu matury i odbyciu przeszkolenia wojskowego w Szkole Podchorążych przy 24 DP w Jarosławiu podjął pracę w starostwie w Częstochowie jako referent wojskowy. Od VII 1937 r. do VII 1939 r. pełnił funkcję drużynowego w Gimnazjum w Częstochowie. Podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, które przerwał wybuch wojny.

W końcu VIII 1939 r. jako podporucznik rezerwy został zmobilizowany do 39 p.p. w którego szeregach walczył jako oficer odpowiedzialny za transport koni, a następnie jako dowódca plutonu uczestniczył m.in. w obronie Lwowa. W ostatniej fazie walk został postrzelony w ramię i po wkroczeniu wojsk sowieckich do Lwowa dostał się do niewoli, z której zbiegł.

W kwietniu 1942 r. po długiej i dramatycznej wędrówce pieszo dotarł do Kielc. Podjął pracę jako inspektor sanitarny w Miejskim Biurze Sanitarnym. Wstąpił do Szarych Szeregów i Armii Krajowej. Od 1943 r. był wykładowcą na konspiracyjnych kursach podchorążych. Zajęcia odbywały się w jego rodzinnym domu oraz w terenie.

Po zakończeniu działań wojennych w Kielcach zorganizował w lutym 1945 r. grupę inicjatywną, której celem było reaktywowanie pracy Kieleckiej Chorągwi Harcerzy. Po wojnie podjął pracę w Kuratorium Oświaty w Kielcach jako kierownik referatu harcerskiego. W sierpniu 1945 r. był zastępcą komendanta kieleckiego podobozu na Centralnej Akcji Szkoleniowej (CAS) w Ossowcu. Rozkazem Naczelnika Harcerzy L. 9 z 26 sierpnia 1945 r. otrzymał stopień harcmistrza.

We wrześniu 1945 r. został mianowany zastępcą komendanta Chorągwi Harcerzy w Kielcach. W latach 1946-1948 był wizytatorem obozów harcerskich z Kielecczyzny. W 1946 r. był komendantem kursu drużynowych w Baszowicach pod Świętym Krzyżem. Od 27 grudnia 1946 r. do 7 stycznia 1947 r. był zastępcą komendanta kursu podharcmistrzowskiego w Kielcach. W 1948 r., niedługo przed rozwiązaniem ZHP, uczestniczył w Zlocie Młodzieży Polskiej we Wrocławiu.

Od 1948 r. pracował w Powszechnej Spółdzielni Spożywców w Kielcach. W 1973 r. został prezesem Zarządu PSS i zastępcą dyrektora Zakładów Wytwórczych „Społem.” Po reaktywowaniu ZHP powrócił do służby harcerskiej, włączył się do działalności nowopowołanej Komendy Chorągwi ZHP w Kielcach.

24 grudnia 1944 r. zawarł związek małżeński z Idalią Korycką(1920), z którą miał córkę Grażynę (1945) - prawniczkę, synów: Leszka (1948) - ortopedę i Sławomira (1952) - mgr inż. budownictwa.

Zmarł w Kielcach 19 maja 1978 r. Został pochowany na Cmentarzu Starym w Kielcach.

Za swą działalność zawodową i społeczną posiadał m.in. odznaczenia i wyróżnienia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1977), Złoty Krzyż Zasługi (1970), Srebrny Krzyż Zasługi (1959), Odznakę „Za Zasługi dla Kielecczyzny” , pośmiertnie - Medal za udział w wojnie obronnej 1939, Odznakę XXV-lecia Harcerstwa na Ziemi Kieleckiej (1937), Odznakę i Złotą Odznakę Zasłużonego Pracownika Handlu, Złotą Odznakę Związku Zawodowego Spółdzielczości, Złotą Odznakę Federacji Sportowej „Spójnia” .

Tadeusz Siuda

tekst z - „HARCERSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY KIELECCZYZNY” - pod redakcją Andrzeja Rembalskiego






Kliknij by powrócić do nadrzędnej strony