Modras Grzegorz

Modras Grzegorz


(1952 – 2005 )





Urodził się 23 stycznia 1952 r. w Kielcach. Był synem Józefa i Janiny z Brodowskich.

Do ZHP wstąpił w Szkole Podstawowej nr l im. S. Staszica w Kielcach, gdzie pełnił kolejno wszystkie funkcje do drużynowego włącznie. Jako młodzieżowy instruktor działał w hufcu Kielce-miasto. Był członkiem referatu Harcerskiej Służby Informacyjnej i korespondentem pisma „Drużyna”, do którego przesyłał informacje o inicjatywach podejmowanych przez drużyny hufca. W latach 1967-1968 pełnił funkcje przewodniczącego Kręgu Instruktorskiego „Prehyba”, który skupiał młodzieżowych drużynowych kieleckiego hufca. Uczestniczył w obozach stałych i wędrownych oraz międzynarodowych na Ukrainie i w Niemczech.

Po ukończeniu szkoły średniej studiował na Wydziale Mechanicznym Politechniki Świętokrzyskiej w Kielcach. W latach 1972-1976 był zastępcą przewodniczącego Studenckiego Kręgu Instruktorskiego. Studia magisterskie kontynuował na Politechnice Krakowskiej, gdzie po kilku latach obronił pracę doktorską.

Po studiach pracował jako asystent, a następnie adiunkt na Wydziale Mechanicznym Politechniki Świętokrzyskiej. Stamtąd przeniósł się do pracy w Kieleckich Zakładach Wyrobów Metalowych, gdzie pełnił funkcję kierownika Wydziału Narzędziowni. O wysokich kompetencjach zawodowych świadczyło powołanie go na stanowisko dyrektora Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Elementów i Układów Pneumatyki w Kielcach. Jako doktor nauk technicznych opracował w latach osiemdziesiątych program propagowania nowoczesnych technik komputerowych wśród harcerzy Kieleckiej Chorągwi. W Ośrodku Harcerskim w Sielpi organizował obozy komputerowe.

Komendant Kieleckiej Chorągwi ZHP im. S. Żeromskiego rozkazem L.6/74 z 15 VII 1974 r. przyznał mu stopień harcmistrza. W latach 1978-1980 był członkiem Rady Hufca ZHP Kielce-miasto. W 1985 r. został szefem Inspektoratu Mikrokomputerowego przy Komendzie Chorągwi w Kielcach. Pełnił tę funkcję do 1989 r. Po uchwaleniu przez XXVI Zjazd ZHP w 1989 r. nowego statutu organizacji, Rada Chorągwi ZHP powierzyła mu 24 VI 1989r. funkcję zastępcy przewodniczącego, którą pełnił do września 1990 r.

W 1993 r. zamieszkał w Bytowie w województwie pomorskim. Początkowo prowadził tam własną działalność gospodarczą obejmującą badania i analizy techniczne, doradztwo, sprzedaż materiałów budowlanych i zajęcia edukacyjne. W latach 1995—99 pracował jako nauczyciel — metodyk w Oddziale Doskonalenia Nauczycieli w Słupsku. W latach 1999-2003 był naczelnikiem Wydziału Edukacji, Kultury, Kultury Fizycznej i Zdrowia Starostwa Powiatowego w Bytowie. W latach 1994-2003 był współorganizatorem obozów stacjonarnych i wędrownych dla młodzieży, na których realizowano programy edukacyjne i rekreacyjne. Organizował je w ramach Towarzystwa Przyjaciół Dzieci w: Zakopanem, Białym Dunajcu, Ustce, Dusznikach-Zdroju i na terenie Słowińskiego Parku Narodowego. W tym samym okresie prowadził wczasy rodzinne dla matek z dziećmi i realizował na nich programy turystyczne.

W latach 1996-2000 współpracował z Fundacją Pomocy Społecznej SOS Jacka Kuronia w zakresie pomocy w uzyskiwaniu wykształcenia i realizacji celów życiowych dzieci z rodzin niewydolnych. W latach 1997 -2003 współdziałał z Klubem Wolontariusza zrzeszającym młodzież z bytowskich szkół średnich, pracującą na rzecz dzieci potrzebujących pomocy i opieki.

Miał dwoje dzieci: Agnieszkę (1970) - z wykształcenia prawniczkę i Jacka (1980) - ekonomistę.

Zmarł 24 X 2005 r. Został pochowany na cmentarzu w Bytowie.

Andrzej Rembalski

tekst z - „HARCERSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY KIELECCZYZNY” - pod redakcją Andrzeja Rembalskiego






Kliknij by powrócić do nadrzędnej strony