Pabis Mieczysław

Pabis Mieczysław


(1929 –2008 )





Urodził się 22 grudnia 1929 r. w Kielcach. Był synem Jakuba i Marii.

W 1936 r. wstąpił do drużyny zuchowej przy 5 Kieleckiej Drużynie Harcerzy w Szkole Ćwiczeń Państwowego Pedagogium w Kielcach. W 1938 r. był harcerzem w drużynie „Orląt” przy Związku Strzeleckim „Strzelec” w Kielcach. W tym samym roku złożył przyrzeczenie harcerskie.

W okresie wojny podjął naukę na tajnych kompletach. Od października 1943 r. do 15 stycznia 1945 r. był członkiem Szarych Szeregów, w zastępie PCK w drużynie wywiadowczej prowadzonej przez phm. Ryszarda Ungera. Harcerze tworzyli konspiracyjne dwójki, których zadaniem było: zbieranie darów w polskich sklepach i przekazywanie ich ludziom wysiedlonym, kolportowanie konspiracyjnej prasy, przenoszenie leków. Przeszkolenie wywiadowcze z zakresu posługiwania się bronią w ramach „Bojowych Szkół” odbył u phm. Stanisława Wdowicza ps. „Borzęcki”.

2 listopada 1943 r. został aresztowany przez Schutzpolizei (Policja Prewencyjna w miastach powyżej 5.000) pod zarzutem działalności konspiracyjnej. Był przesłuchiwany i torturowany, a 5 grudnia 1943 r. z ciężkimi obrażeniami przewieziony dorożką przez Niemców na leczenie szpitalne. Został wypuszczony po wręczeniu łapówki w wysokości 20.000 zł. Część zebrali rodzice, a resztę dołożył mjr Włodarczyk pseud. "Wyrwa". Pieniądze zostały wręczone dowódcy żandarmerii w powiecie kieleckim Gerulfowi Meyerowi.

Po wyjściu ze szpitala przez miesiąc przebywał na „melinie”. W II 944 r. złożył przysięgę wojskową i wszedł w skład grupy kolejowej wywiadowczo-sabotażowej Kielce - Herby AK Obwód Kielecki, której dowódcą był Jan Zygmunt ps. „Bystry-Janek”, a zastępcą Bolesław Nuszkiewicz ps. „Tadek”. Był łącznikiem oraz przenosił pocztę pod wskazane adresy.

Od IX 1945 r. do IV 1948 r. był zastępowym w 10 KDH. W V 1948 r. został mianowany jej przybocznym i pełnił tę funkcję do 30 V 1949 r. W drużynie był do jej rozwiązania w 1950 r. W dniach 13-14 IV 1946 r. był uczestnikiem Zlotu Młodzieży Polskiej w Szczecinie, a od 16 do 18 VI tego roku był na zlocie w Spalę. Po wojnie uzupełnił średnie wykształcenie i rozpoczął studia na kierunku chemia. Miał stopień ćwika.

Z uwagi na stan zdrowia na wiele lat wyłączył się z pracy harcerskiej. Nie założył rodziny, nie podjął pracy zawodowej. Nie ukończył też studiów. Miał status inwalidy wojennego. Od 1991 r. był członkiem Koła „Szarych Szeregów” oraz Koła 4 p.p. Legionów AK w Kielcach. Był aktywnym działaczem solidarności.

W 1992 r. powrócił do działalności harcerskiej w Kręgu Seniora „Łysica—Jodła”. Jako zapalony fotograf poświęcił się dokumentowaniu działań harcerskich. Stopień przewodnika otrzymał rozkazem komendanta Hufca Kielce L. 15/92 z 15 grudnia 1992 r., Zobowiązanie instruktorskie złożył 8 VI 1993 r. Stopień podharcmistrza otrzymał rozkazem L. 5/94 z 9 czerwca 1994 r. Jednym z zadań w ramach próby na stopień podharcmistrza było zebranie, przygotowanie i wydanie sposobem gospodarczym książki „Odeszli na wieczną wartę”, w której znalazły się zdjęcia instruktorek i instruktorów, ich biogramy i informacje o miejscach pochówku. W ramach zadań na stopień harcmistrza uzupełnił tę pracę kolejnymi biogramami. Stopień harcmistrza otrzymał rozkazem komendanta Kieleckiej Chorągwi ZHP L.8/97 z 23 VI 1997 r. Był uczestnikiem Zlotów Hufca Kieleckiego w latach 1992-1995 r. Aktywnie uczestniczył w Sejmikach Seniorów z Kręgu „Łysica” w Sielpi w latach 1992-1995. Wraz z członkami Kręgu w dniach 11-13 VIII 1995 r. wyjechał na Światowy Zlot Harcerstwa Polskiego do Zegrza. Przebywał w Gnieździe „Polska Środkowa”.

Był odznaczony Krzyżem 4 p.p. Legionów Armii Krajowej (leg. 47), Krzyżem Armii Krajowej nadanym w Londynie (leg. 48360), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (leg. 546-92-4) nadanym przez Prezydenta RP Lecha Wałęsę, Krzyżem Partyzanckim, Odznaką „Akcji Burza”, Odznaką Weterana Walk o Niepodległość". Miał stopień wojskowy podporucznika w stanie spoczynku. Za działalność harcerską został odznaczony Krzyżem „Za Zasługi dla ZHP” z Rozetą-Mieczami nadanym rozkazem Naczelnika ZHP L. 2/93 z 20 lutego 1993 r.

Zmarł 16 listopada 2008 r. w Kielcach. Został pochowany na Cmentarzu Starym w rodzinnym grobowcu.

Marian Salwa, Elżbieta Kubiec

tekst z - „HARCERSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY KIELECCZYZNY” - pod redakcją Andrzeja Rembalskiego






Kliknij by powrócić do nadrzędnej strony