Urbański Bernard

URBANSKI BERNARD


(1908 –1980 )





Urodził się 19 sierpnia 1908 r. w Kielcach.

Od 1921 r. był członkiem 2 Kieleckiej Drużyny Harcerzy im. hetmana Stanisława Żółkiewskiego. W latach 1927-1936 pełnił funkcję drużynowego 3 Kieleckiej Drużyny Harcerzy im. Tadeusza Kościuszki przy Szkole Powszechnej im. Stanisława Staszica w Kielcach. W 1936 r. był inicjatorem powołania 4 Drużyny Rzemieślniczej Harcerzy im. Jana Kilińskiego przy Ochotniczej Straży Pożarnej w Kielcach. Była to Drużyna Pożarnicza, która zrzeszała 60 harcerzy. Był jej drużynowym. W 1938 r. drużynę włączono do plutonu strażackiego, którego był dowódcą. Brał udział w Pogotowiu Wojennym Harcerzy.

W okresie wojny współpracował z konspiracyjnym harcerstwem w Kielcach. Na Starym Cmentarzu w grobowcu Malinowskich prowadził nasłuch radiowy zachodnich rozgłośni. Wydawał konspiracyjną gazetkę „Sztafeta” . W latach międzywojennych ukończył 4 klasy Gimnazjum im. Mikołaja Reja w Kielcach. Zdobył także umiejętności rzemieślnicze w zakresie wędliniarstwa. Uzyskał tytuł mistrza wędliniarstwa, prowadził własny zakład masarski, w którym produkował wyroby podrobowe i kaszanki sprzedawane mieszkańcom miasta.

Od 15 września 1945 r. do czerwca 1948 r. pełnił funkcję szczepowego 6 Kieleckiej Drużyny Harcerzy im. Stefana Żeromskiego tzw. Kupieckiej przy Szkole Handlowej przy ulicy Mikołaja Kopernika w Kielcach. Po zorganizowaniu Komendy Chorągwi Harcerzy w Kielcach rozkazem nr l z 1947 r. został mianowany podharcmistrzem. Mianowanie podpisał Naczelnik Harcerzy hm. Roman Kierzkowski. 15 czerwca 1947 r. odbyła się uroczystość wręczenia i poświęcenia sztandaru VI Szczepowi im. S. Żeromskiego przy Liceum i Gimnazjum Handlowym istniejącym wówczas pod opieką Stowarzyszenia Kupców Polskich.

Funkcję szczepowego pełnił do VI 1948 r., kiedy uznał, że sytuacja polityczna nie pozwoli mu kontynuować pracy harcerskiej w zgodzie z własnym sumieniem. Uznał, że wówczas nastąpił kres „Starego Harcerstwa” . Ponieważ nadal utrzymywał kontakty ze swoimi wychowankami, został aresztowany pod zmyślonymi zarzutami. Po sześciu miesiącach został uniewinniony przez Sąd Apelacyjny w Kielcach.

Po reaktywowaniu w grudniu 1956 r. Związku Harcerstwa Polskiego ponownie włączył się do pracy. Był członkiem utworzonego wówczas przy Komendzie Chorągwi Kręgu Instruktorów „Łysica” . Ze względu na stosunek ZHP do zagadnień światopoglądowych zrezygnował z członkostwa w tym Kręgu.

19 stycznia 1980 r. przyjął zaproszenie Komendy Chorągwi im. Stefana Żeromskiego do udziału w pracach Kręgu, który ponownie przyjął nazwę „Łysica” . W ankiecie wypełnianej przez członków Kręgu 20 I 1980 r. napisał: „Obecnie zaproszony przez władze Komendy Chorągwi do Kręgu Starych Instruktorów chętnie zgłosiłem swój udział, albowiem uznaję, że wszystkie dzieci są nasze i jestem wdzięczny Komendzie ZHP za wezwanie nas do udziału w Kręgu Starych Instruktorów ZHP pod hasłem „Obyśmy wszyscy Polacy jedno byli.” B. Urbański phm” .

Przekazał do Chorągwianej Szkoły Instruktorskiej w Sielpi obraz Ryszarda Praussa przedstawiający przekazanie sztandaru 6 KDH 15 czerwca 1947 r. Krótko uczestniczył w pracach Kręgu Instruktorskiego.

Zmarł 21 VII 1980 r. Został pochowany na Cmentarzu Starym w Kielcach. W testamencie przekazał Liceum Ekonomicznemu nr l im. M. Kopernika swoją wille znajdującą się u zbiegu ulic M. Kopernika i Winnickiej. Zlokalizowano w niej szkolną bibliotekę, której nadano imię Bernarda Urbańskiego.

Posiadał odznakę XXV-lecia ZHP (1935) oraz Brązowy Krzyż „Za Zasługę” przyznany przez Naczelnictwo ZHP.

Andrzej Rembalski

tekst z - „HARCERSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY KIELECCZYZNY” - pod redakcją Andrzeja Rembalskiego






Kliknij by powrócić do nadrzędnej strony