Solek Maria Henryk

SOLEK MARIA ANIELA


(1903 –1968 )





Urodziła się w Kielcach 7 lipca 1903 r. Była córka Stefana i Łucji z domu Pasie, wnuczką powstańca z 1863 r. z oddziału Mariana Langiewicza. Uczęszczała do Handlowej Szkoły Żeńskiej w tym mieście.

W okresie I wojny światowej wstąpiła do zastępu „Pawi” w drużynie, której drużynową była założycielka harcerstwa żeńskiego w Kielcach Barbara Knichowiecka. Przyrzeczenie złożyła 11 X 1915 r. Od IX 1916 r. była uczennicą gimnazjum im. Adama Mickiewicza i członkinią 2 Drużyny Skautek. Od października 1916 r. była adiutantką komendantki hufca kieleckiego Anny Makarewicz. Należała do grona instruktorskiego „Gromada”. W kwietniu i maju 1919 r. odbyła kurs samarytański oraz kurs przewodniczki po Kielcach, Od 20 VI do 10 VII 1920 r. uczestniczyła w kursie dla szarż w Pieskowej Skale. Następnie brała udział w Pogotowiu Wojennym kierując harcerkami młodszymi hufca żeńskiego w Kielcach.

W marcu 1921 r. wzięła udział w I Konferencji Kierowniczek Pracy Harcerskiej. W latach 1921-1922 pracowała w kierownictwie Okręgu Harcerek X b w Kielcach. Organizowała w tym czasie wystawę, która odbyła się z okazji Walnego Zjazdu Oddziału ZHP. Uczestniczyła w kursie dla 4 Kieleckiej Drużyny Żeńskiej. Po maturze podjęła pracę zawodową.

We wrześniu 1925 r. objęła funkcję drużynowej 2 Drużyny Żeńskiej w Kielcach prowadząc jednocześnie zastęp. Ze względu na brak w tym czasie w Kielcach komendantki hufca współuczestniczyła w jego prowadzeniu. Od 21 lipca do 15 sierpnia 1926 r. brała udział w obozie instruktorskim Chorągwi Warszawskiej, po którym otwarto jej próbę na stopień podharcmistrzyni. Od 16 do 26 VIII 1926 r. uczestniczyła w konferencji programowej w Sromowcach Niżnych zorganizowanej przez Główną Kwaterę Żeńską. Jesienią 1926 r. u druhny Marii Wocalewskiej rozpoczęła próbę na stopień samarytanki. I stopień instruktorski otrzymała na konferencji komendantek chorągwi, która odbywała się od 6 do 9 stycznia 1927 r. Objęła wówczas opiekę nad nowopowstałą w Kielcach drużyną rzemieślniczą. Jednocześnie od l X 1926 r. do l III 1927 r. zorganizowała i prowadziła gromadę zuchową „Krasnoludków”.

Była organizatorką koła Czerwonego Krzyża i kursu samarytańskiego w Hufcu Harcerek i 4 Kieleckiej Drużyny przy Szkole Powszechnej im. Szymona Konarskiego. W 1931 r. założyła zastęp starszoharcerski „Modrzewie”. W latach 193-1939 była kierowniczką referatu samarytańskiego w komendzie Hufca Harcerek w Kielcach.

Z okazji Zlotu Jubileuszowego na Kieleckim Stadionie Zarząd Okręgu ZHP przyznał jej rozkazem z 11 V 1937 r. Odznakę XXV-lecia Harcerstwa na Ziemi Kieleckiej. W 1939 r. była uczestniczką „obozu służby” zorganizowanego przez kieleckie zastępy „Modrzewie” i „Jodły” na obszarach graniczących z Niemcami. W czasie II wojny światowej przechowywała majątek Hufca Harcerek w Kielcach, który zwróciła w 1945 r. W jej domu odbywały się spotkania łączniczek.

Po zakończeniu wojny pomagała ówczesnej drużynowej Barbarze Stanek w organizowaniu Hufca oraz Chorągwi Harcerek. W latach 1945-1949 pełniła w hufcu kieleckim funkcję referentki do spraw samarytańskich. Na CAS-ie na jeziorem Łapalickim w Garczu była kwatermistrzynią obozu kieleckiego.

Ponownie włączyła się do pracy Hufca Kielce-miasto po 1956 r. Została wówczas zweryfikowana jako podharcmistrzyni. W 1958 r i wstąpiła do Kręgu Instruktorskiego „Łysica”, który skupił najstarszych najbardziej doświadczonych działaczy harcerskich z minionych okresów. Podczas wakacji 1959 r. pełniła funkcję zastępczyni komendantki zgrupowania obozów Hufca Kielce-miasto w Mostkach koło Suchedniowa. W następnym roku była komendantką obozu w Baranowskiej Górze koło Skarżyska-Kamiennej.

Przed wojną pracowała w Ubezpieczalni Społecznej, a w okresie wojny i po jej zakończeniu w kieleckich bankach.

Zmarła 3 III 1968 r. Została pochowana na Cmentarzu Nowym w Kielcach.

Andrzej Rembalski

tekst z - „HARCERSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY KIELECCZYZNY” - pod redakcją Andrzeja Rembalskiego






Kliknij by powrócić do nadrzędnej strony