Lucjan Skrobot

Lucjan Skrobot


(1930 – 2004 )




hm Lucjan Skrobot urodził się 13 grudnia 1930r. Mając niespełna 8 lat stracił ojca i od tego czasu losy swoje związał z Druhna Natalią Machałową. Tam gdzie Ona , tam i On. Był członkiem Gromady Zuchowej, harcerzem. Pomagał w urządzaniu szpitala w kieleckim seminarium. W latach okupacji uczestniczył w kompletach tajnego nauczania w Łopusznie. Po wyzwoleniu pomagał organizować harcerstwo w Białogonie. W latach 60 - tych ubiegłego stulecia czynnie włączył się w akcję białogońskiej społeczności związaną z budową Domu Harcerza. Uczestniczył w każdym obozie w górach i na Mazurach, który organizowała Druhna Natalia. U Jej boku zdobywał kolejne sprawności i stopnie.

W latach 80 wstąpił do Kręgu Instruktorów Seniorów „Łysica” gdzie dał się poznać jako człowiek oddany idei harcerskiej, ceniący przyjaźń i braterstwo. W latach dziewięćdziesiątych był współorganizatorem „Poczty Harcerskiej 139 Kielce- Białogon” , która z jego inicjatywy zorganizowała wiele wystaw filatelistycznych upamiętniając ważne wydarzenia państwowe i społeczne.

Obdarzony był talentem plastycznym i poetyckim. Bardzo chętnie wykorzystywał te zdolności w działalności społecznej. Jest autorem wielu ilustracji w kronikach Szczepu im. Stanisława Staszica i Kręgu Instruktorskiego „Łysica” oraz tomu wierszy o przyrodzie , ludziach i zdarzeniach.

Jest autorem wiersza poświęconego dh Natalii Machałowej,który osobiście recytował w pierwszą rocznicę Jej śmierci na uroczystym kominku. W maju 1990 roku wiersz ten został w całości opublikowany i udostępniony środowiskom harcerskim:







Ona jedna mierzyła siły na zamiary,
I każdy problem uczyniła łatwy!
Nie zwracała uwagi na słowa niewiary,
Wierzyła w możliwości i zdolności swej dziatwy!


To właśnie ona była tym płomieniem,
Co żądzą czynu rozpalał młode dusze!
W czyn zmieniła dziecięce marzenia,
I nadała właściwy wymiar słowu: „Muszę”!


Ileż zabrała z sobą sekretów dziecięcych!
Ile tajemnic miłosnych swych małych harcerek!
Ile planów i marzeń, rozterek chłopięcych,
I łez, które wsiąkły w wytarty sweterek…


(fragment wiersza „ Jubileusz ” hm Lucjana Skrobota
napisanego na 30 – lecie Domu Harcerza w Białogonie).

hm Lucjan Skrobot zmarł 21 czerwca 2004r.






Urodził się 13 grudnia 1930 r. w Kielcach w rodzinie inteligenckiej. Był synem Leona i Jadwigi z domu Turczyn. 27 kwietnia 1954 r. zawarł związek małżeński z Sabiną z domu Klimczak. Miał czterech synów: Marka, Wojciecha, Rafała i Piotra.

Niemalże przez całe życie związany był z kielecką dzielnicą Białogon i tamtejszym środowiskiem harcerskim. W okresie okupacji w 1943 r. ukończył szkołę powszechną w Białogonie, a w czerwcu 1949 r. Szkołę Plastyczną w Kielcach. W lipcu 1949 r. został powołany do odbycia służby w Wojskach Ochrony Pogranicza w województwie białostockim. Tam dostrzeżono jego plastyczne i literackie zdolności i został oddelegowany do dowództwa WOP w Warszawie, gdzie pracował w redakcji pisma „Granica”.

W latach 1951-1961 był zatrudniony w Zakładach Mechanicznych i Odlewni Żeliwa w Białogonie w dziale planowania oraz w związku zawodowym w tym zakładzie. W 1955 r. ukończył wieczorowe Technikum Ekonomiczne w Kielcach. W latach 1961-1963 pracował w Wojewódzkim Związku Spółdzielczości Pracy w Kielcach, a w latach 1963-1970 w Zakładzie Robót Wiertniczych w Białogonie. W okresie 1970-1980 był kierownikiem administracji w biurze Naczelnej Organizacji Technicznej w Kielcach, a od 1980 r. do przejścia na emeryturę w maju 1987 r., pracował w Kombinacie Cementowo-Wapienniczym Nowiny koło Kielc.

Z harcerstwem był związany od 1938 r. Został wówczas członkiem Gromady Zuchowej, którą prowadziła Natalia Żurowska - Machałowa. W tym samym roku uczestniczył w zimowisku zorganizowanym w Podzamczu Chęcińskim.

Po zakończeniu II wojny światowej powstała w Białogonie Drużyna Harcerzy im. ks. J. Poniatowskiego prowadzona przez Henryka Żurowskiego, brata Natalii. Na skutek trudnej sytuacji rodzinnej wyjechał do Łopuszna, gdzie wstąpił do drużyny harcerskiej, której drużynową była Natalia Żurowska-Machałowa. W 1946 r. brał udział w obozie harcerskim w Bocheńcu, na którym zdobył stopień młodzika i pełnił funkcję zastępowego. W 1947 r. uczestniczył w obozie w Olecku. W 1983 r. wstąpił do Kręgu Instruktorskiego „Łysica-Jodła”, gdzie powierzono mu funkcję kronikarza. Należał do grona założycieli Poczty Harcerskiej przy Domu Harcerza w Białogonie. Był organizatorem i współorganizatorem wystaw filatelistycznych i prowadził cotygodniowe porady filatelistyczne dla młodzieży. Rozkazem L. 3/03 z 27 marca 2003 r. został mianowany przez Komendanta Chorągwi Kieleckiej im. Stefana Żeromskiego harcmistrzem.

Zmarł 21 czerwca 2004 r. w Kielcach. Został pochowany na Cmantarzu Parafialnym w Białogonie.

Eugeniusz Misiec

tekst z - „HARCERSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY KIELECCZYZNY” - pod redakcją Andrzeja Rembalskiego


Kliknij by powrócić do nadrzędnej strony