Gołębiowski Zenon

Gołębiowski Zenon


(1906 – 1973 )





Urodził się 14 czerwca 1906 r. w Sosnowcu. Był synem Józefa i Zofii z Michaleckich. Szkołę powszechną ukończył w Sosnowcu. W 1918 r. rodzina przeniosła się do Kielc, ponieważ ojciec otrzymał pracę w bazie remontowej parowozowni PKP na Herbach. W tym czasie rozpoczął naukę w Seminarium Nauczycielskim w Kielcach, które ukończył w 1925 r. następnie, jako nauczyciel rozpoczął pracę we wsi Kołki na Polesiu. Powrócił do Kielc i w 1927 r. objął stanowisko sekretarza w Gimnazjum im. św. Stanisława Kostki, będąc nauczycielem i wychowawcą klasy wstępnej.

Z działalnością ZHP zetknął się w 1919 r. w Seminarium Nauczycielskim, wstępując do 5 KDH im. Ks. Józefa Poniatowskiego. Zdobywał w tej drużynie kolejne stopnie i pełnił funkcje: zastępowego, przybocznego i drużynowego. Od 1927 r. kontynuował pracę harcerską w Gimnazjum im. św Stanisława Kostki. W lipcu 1928 r. przebywał na kursie Chorągwi Kieleckiej w Niwkach Daleszyckich, gdzie rozpoczął próbę na stopień podharcmistrza. Pod koniec 1929 r. został drużynowym 8 KDH. Rozkazem Naczelnika L. 2 z 6 lutego 1929 r. został mianowany podharcmistrzem.

Kierowana przez niego 8 KDH należała do czołowych w hufcu kieleckim, utrzymując przodownictwo zdobyte na Zlocie Narodowym ZHP w 1929 r. w Poznaniu. W 1930 r. prowadził obóz drużyny w Sienkiewiczach na Polesiu. W 1931 r. uczestniczył w Międzynarodowym Zlocie Skautów Słowiańskich w Pradze. Rok później prowadził obóz drużyny w Kusiatyni nad Zbruczem. W 1933 r. był komendantem obozu w Gorcach, a na przełomie 1933/1934 r. zimowiska w Bukowinie. W 1934 r. w Kaczynie koło Kielc kierował kursem dla drużynowych kieleckiego hufca. Rozkazem Naczelnika Harcerzy L. l z 25 stycznia 1935 r. został mianowany harcmistrzem. W maju tego roku został powołany w skład Komendy Chorągwi Harcerzy w Kielcach jako kierownik Wydziału Harcerskiego i referent prasowy, a następnie Wydziału Drużyn. W związku wyjazdem do Krakowa dotychczasowego komendanta Kieleckiej Chorągwi Harcerzy harcmistrza Józefa Garbacika od l lipca do września 1936 r. pełnił obowiązki komendanta chorągwi do chwili ponownego mianowania komendantem chorągwi hm. Edmunda Massalskiego. Od l grudnia 1936 r. do l grudnia 1937 r. pełnił funkcję komendanta Hufca Harcerzy w Kielcach. Jednocześnie wchodził w skład Komendy Chorągwi Harcerzy. Od 16 do 17 maja 1937 r. był komendantem Zlotu Chorągwi Kieleckiej z okazji jubileuszu ćwierćwiecza harcerstwa na Kielecczyźnie. Na zlocie tym otrzymał Odznakę 25-lecia Chorągwi Kieleckiej.

W roku szkolnym 1937/1938 przeniósł się do Gdyni. Jednocześnie studiował zaocznie na Wydziale Ekonomii Wszechnicy Warszawskiej. Studia przerwał we wrześniu 1939 r. Przez okres okupacji pracował zarobkowo. Związany był również z działalnością konspiracyjną ZHP uczestnicząc w akcjach zdobywania broni i amunicji. Utrzymywał stały kontakt z przedwojennym szefem Głównej Kwatery Męski ej, harcmistrzem Tadeuszem Borowieckim.

W okresie Powstania Warszawskiego, w pierwszej dekadzie sierpnia 1944 r. brał udział w niszczeniu transportu amunicji niemieckiej z Okęcia do Centrum. Współdziałał w tej akcji z grupą powstańczą porucznika „Gustawa" z dzielnicy Ochota, l O sierpnia 1944 r. wraz z ludnością cywilną dzielnicy został przez Niemców przekazany do transportu do Oświęcimia. Zbiegł na stacji kolejowej w Skierniewicach. 10 września tego roku został ponownie aresztowany przez gestapo w Tomaszowie Mazowieckim i skierowany do obozu w Bornichen Schlepzig, gdzie przebywał do 10 IV 1945 r.

Po powrocie do Warszawy podjął pracę zarobkową w przedsiębiorstwach odbudowujących stolicę. 15 maja 1945 r. zawarł związek małżeński z Marią Żukotyńską.

l grudnia 1948 r. rozpoczął pracę w Centrali Zaopatrzenia Materiałowego Przemysłu Drzewnego w Warszawie. Pracował tam do 31 grudnia 1950 r. Następnie od l I 1951 r. do 23 II 1952 r. pracował w Ministerstwie Przemysłu Lekkiego, od 24 II 1952 r. do 16 VII 1956 r. w Ministerstwie Przemysłu Drzewnego i Papierniczego, od 17 lipca 1956 r. do przejścia na emeryturę 31 grudnia 1971 r. w Ministerstwie Leśnictwa Przemysłu Drzewnego. We wszystkich tych resortach zajmował stanowisko naczelnika wydziału.

W ostatnim okresie życia aktywnie uczestniczył w pracy społecznej. Współpracował z Polskim Towarzystwem Ekonomicznym. Był również prezesem koła PTTK przy Ministerstwie Leśnictwa-i Przemysłu Drzewnego.

Zmarł 12 października 1973 r.

Julian Hendler

tekst z - „HARCERSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY KIELECCZYZNY” - pod redakcją Andrzeja Rembalskiego






Kliknij by powrócić do nadrzędnej strony