Lorek Wacław Stefan

Lorek Wacław


(1927 – 2008 )





Urodził się 10 stycznia 1927 r. w Bolesławiu koło Olkusza. Był synem Stefana i Anny z domu Suwalskiej.

Do ZHP wstąpił w 1935 r. W Szkole Powszechnej im. Stanisława Sta-szica w Kielcach został zuchem w gromadzie zuchowej. Następnie wstąpił do 3 KDH im. Tadeusza Kościuszki.

W lecie 1939 r. i po wybuchu II wojny światowej uczestniczył w Pogotowiu Wojennym Harcerzy w Kielcach, w tzw. trójkach tajnego harcerstwa. Siedmioklasową Publiczną Szkołę Powszechną ukończył w 1941 r. W latach 1941-1943 uczył się w Prywatnej Szkole Handlowej w Kielcach.

W 1944 r. kontynuował naukę w Prywatnym Czteroklasowym Koedukacyjnym Gimnazjum Kupieckim Stowarzyszenia Kupców Polskich w Kielcach. Od I 1940 r. do XII 1944 r. był członkiem konspiracyjnego harcerstwa, które przyjęło nazwę „Szare Szeregi". Nosił pseudonim konspiracyjny „Lew”. W tym czasie organizował pomoc jeńcom radzieckim więzionym w obozie pod Telegrafem w Kielcach, pomagał w przygotowaniu ucieczki z tego obozu grupie pięćdziesięciu jeńców. Pomagał również ludności żydowskiej zamkniętej w kieleckim getcie. W ramach działalności AK uczestniczył w akcji „Burza”, po której musiał wyjechać z Kielc i ukrywał się, do lutego 1945 r., u dziadków w Bolesławiu.

Od 1945 r. należał do 6 KDH im. Stefana Żeromskiego i pełnił w niej funkcję przybocznego. W sierpniu 1946 r. otrzymał stopień drużynowego po próbie. W sierpniu 1946 r. ukończył kurs podharcmistrzowski w Czarncy. Został mianowany drużynowym 6 Drużyny Skautów i zastępcą szczepowego w Hufcu Harcerzy w Kielcach. W latach 1947-1950 przebywał we Wrocławiu, gdzie studiował w Wyższej Szkole Handlowej, która w tym okresie zmieniła nazwę na Wyższą Szkołę Ekonomiczną. Ukończył studia I stopnia. W latach 1965-66 na WSE uzyskał stopień magistra ekonomii.

We Wrocławiu podjął działalność w IV Hufcu ZHP i pełnił funkcję drużynowego drużyny w Świebodzicach. Po 1956 r. wznowił działalność harcerską w hufcu ZHP Kielce-miasto. W maju 1957 r. wszedł w skład Komendy Hufca. Od marca 1958 r. był - społecznie - odpowiedzialny w hufcu za sprawy finansowe i gospodarcze. W tym samym roku został mianowany podharcmistrzem. W 1959 r. pełnił funkcję kwatermistrza na zgrupowaniu obozów Hufca Kielce-miasto w Mostkach koło Suchedniowa. W 1960 r. był komendantem obozu 2 KDH zlokalizowanego w Baranowskiej Górze koło Skarżyska-Kamiennej. W 1978 r. Naczelnik ZHP przyznał mu Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” Od 1969 r. pełnił obowiązki opiekuna drużyny harcerskiej przy Szkole Podstawowej nr 6 w Kielcach.

W latach 1970-1980 wyłączył się z pracy harcerskiej. Wznowił działalność w Kręgu Instruktorskim „Łysica". Komendant Kieleckiej Chorągwi ZHP rozkazem L.8/80 z 29 listopada 1980 r. mianował go harcmistrzem. Należał do Koła Stowarzyszenia Szarych Szeregów im. Z. Kwasa w Kielcach.

Zawodowo pracował w latach 1943-1944 jako praktykant w Głównej Grupie „Gospodarka Przemysłowa i Ruch”, w okręgowej izbie dla gospodarki ogólnej (miał wówczas roczną przerwę w nauce). W czasie okupacji krótko pracował także w kopalni w Bolesławiu. W 1948 r. był kasjerem w kasie biletowej PKS we Wrocławiu. W 1951 r. pracował w Centrali Spożywczej. W latach 1951 — 1955 był zatrudniony w Centrali Aptek Społecznych Przedsiębiorstwo Państwowe w oddziale wojewódzkim w Kielcach, gdzie od 1953 r. kierował Sekcją Planowania Statystyki, w okresie od 1955 r. do 1958 r. w Kieleckim Zarządzie Aptek na stanowisku kierownika Działu Planowania. Od 1979 r. pracował w Przedsiębiorstwie Zaopatrzenia Farmaceutycznego „Cefarm”, skąd w czerwcu 1991 r. przeszedł na emeryturę. Następnie pracował w księgarni „Światowid”.

Postanowieniem Prezydenta RP z 6 IV 2000 r. został mianowany pod-porucznikiem rezerwy, a decyzją Ministra Obrony Narodowej z 23 marca 2003 r. porucznikiem rezerwy.

Miał wszechstronne zainteresowania. Był jedną z osób, które organizowały struktury numizmatyków w województwie kieleckim, a następnie świętokrzyskim. 37 lat pełnił funkcję prezesa Oddziału Polskiego Towarzystwa Numizmatycznego w Kielcach. Był autorem i współorganizatorem wielu wystaw. Jako jedyny mieszkaniec województwa świętokrzyskiego posiadał własną, wybitą w Mennicy Państwowej w Warszawie w 2002 r., monetę wybitą w miedzi i srebrze o nominale l walorek.

Uprawiał turystykę i krajoznawstwo. Uzyskał uprawnienia przewodnika świętokrzyskiego. Był prezesem Koła Przewodników Świętokrzyskich PTTK. Uczestniczył w organizacji wielu rajdów harcerskich i PTTK. Miał talent poetycki. Pozostawił wiele rymowanek i utworów, które sygnował kryptonimem „Walorek”.

Posiadał następujące odznaczenia i wyróżnienia: Odznakę „Za Zasługi dla Kielecczyzny” (1977), Odznakę „Zasłużony Działacz Kultury” (1978), Srebrny Krzyż Zasługi (1981), Odznakę „Zasłużony Działacz Turystyki” (1983). Naczelnik ZHP rozkazem L.5/78 z 21 kwietnia 1978 r. nadał mu Krzyż „Za Zasługi dla ZHP”, a rozkazem L. 14/92 z 18 listopada 1982 r. Rozetę z Mieczami do tego Krzyża. Posiadał także: Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939” (1986), Srebrną i Złotą Honorową Odznakę PTTK (1985, 1986), Krzyż Partyzancki, Medal 40-lecia PRL, Odznakę „Za Zasługi dla Ochrony Zdrowia”, Krzyż Armii Krajowej (1999), oraz Odznakę i Dyplom Honorowy „Zasłużony dla Harcerstwa Kielecczyzny”(1980), Odznaczenie Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, Złotą Odznakę „Zasłużony Działacz Ligi Obrony Kraju” (1989), Honorową Odznakę „Zasłużony dla Ochrony Zdrowia” (1989), Srebrny Medal „Za Zasługi dla Pożarnictwa” (1989), Medale i Złotą Odznakę Polskiego Towarzystwa Numizmatycznego (1994). Posiadał także patent Weteran Walk o Wolność i Niepodległość (2001), oraz godność Członka Honorowego Kieleckiej Okręgowej Izby Aptekarskiej (1997).

W 1951 r. zawarł związek małżeński z Krystyną Klimek. Mieli czworo dzieci: Jolantę i Barbarę, które zmarły niedługo po urodzeniu, Krzysztofa - mgr geografii i Małgorzatę Tofil - mgr bibliotekoznawstwa. W 2001 r. wraz z małżonką otrzymali medal „Za Długoletnie Pożycie Małżeńskie".

Zmarł 28 sierpnia 2008 r. w Kielcach. Został pochowany na Cmentarzu Nowym.

Krzysztof Lorek

tekst z - „HARCERSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY KIELECCZYZNY” - pod redakcją Andrzeja Rembalskiego






Kliknij by powrócić do nadrzędnej strony