Przybysławski Stanisław

Przybysławski stanisław


(1913 – 2003 )





Urodził się 6 września 1913 r. w Kielcach. Był synem Jana i Apolonii ze Śladowskich. W 1919 r. stracił ojca, który zginął w wypadku na stacji kolejowej w Kielcach.

W 1926 r. jako uczeń Szkoły Powszechnej im. S. Staszica wstąpił do 3 Kieleckiej Drużyny Harcerzy im. Tadeusza Kościuszki. W 1932 r. został instruktorem zawodu w Szkole Rzemieślniczo-Przemysłowej prowadzonej przez oo Salezjanów. Jednocześnie pełnił funkcję drużynowego drużyny harcerzy utworzonej przy tej szkole.

Na przełomie sierpnia i września 1939 r. brał udział w Pogotowiu Wojennym Harcerzy. W styczniu 1940 r. wstąpił do ZWZ. Należał do placówki działającej w rejonie ulicy Częstochowskiej, której dowódcą był por. inż. Wacław Różański pseudonim „Żubr”, późniejszy profesor Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Na jego ręce złożył przysięgę i otrzymał pseudonim „Osika”. 3 maja 1940 r. uczestniczył w konspiracyjnym zlocie kieleckiego Hufca Harcerzy, który odbył się na Bruszni.

W latach wojny pracował w szkole oo Salezjanów. Brał również udział w pracy tajnego warsztatu rusznikarskiego prowadzonego przez W. Różańskiego, w którym wykonywano odlewy do produkcji granatów oraz dokonywano naprawy broni. Wstąpił do oddziału AK w 4 pułku piechoty Legionów AK. Brał udział w walkach i potyczkach z Niemcami pod Antoniowem, Fanisławicami i Radkowem.

Po rozwiązaniu pułku powrócił do Kielc, a po zakończeniu wojny włączył się do tworzenia struktur harcerskich w tym mieście. W 1946 r. pełnił funkcję zastępcy komendanta, a 15 IX 1948 r. został komendantem Hufca Harcerzy w Kielcach i był nim do powołania Organizacji Harcerskiej.

Po reaktywowaniu działalności ZHP 17 maja 1957 r. został mianowany komendantem Hufca Kielce-miasto. 11 X tego roku został powołany przez komendę Chorągwi Kieleckiej na funkcję przewodniczącego Komisji Prób na stopień przewodnika. 17 marca 1958 r. przekazał funkcję hufcowego w Kielcach phm Jerzemu Drogomireckiemu, ale nadal czynnie współpracował z Komendą Hufca.

Położył duże zasługi w reaktywowaniu działalności drużyn harcerskich na terenie Kielc. Organizował pierwsze kursy zastępowych i drużynowych w hufcu. 8 i 9 czerwca 1957 r. był komendantem zlotu hufca na Stadionie Leśnym w Kielcach, w którym uczestniczyło 500 harcerek, harcerzy i zuchów. Był również komendantem zgrupowania obozów hufca kieleckiego w Sielpi i kursu zastępowych. W 1958 r. był komendantem kursu zastępowych, który odbył się w lipcu w Bocheńcu koło Małogoszcza.

Ukończył Studium Nauczycielskie w Kielcach i pracował w ówczesnym Technikum Odzieżowym, aż do przejścia na emeryturę l IX 1973 r. W 1960 r. założył i prowadził w hufcu chór harcerski. Do pracy w nim pozyskał dyrygenta ówczesnej Państwowej Orkiestry Symfonicznej, znanego muzyka - Henryka Gostomskiego.

W 1978 r. Naczelnik ZHP przyznał mu Krzyż „Za Zasługi dla ZHP”, a l lipca 1986 r. —Rozetę z Mieczami. W 1980 r. ponownie włączył się do czynnej pracy harcerskiej w Kręgu Instruktorskim „Łysica”. Rozkazem komendanta Kieleckiej Chorągwi ZHP L. 9/80 z 29 listopada 1980 r. został mianowany harcmistrzem.

Działał także w organizacjach kombatanckich. Aktywnie pracował rówŹnież w Okręgowym Związku Piłki Nożnej. Był wychowawcą wielu działaczy i sędziów piłkarskich. W latach powojennych został awansowany przez Ministra Obrony Narodowej do stopnia porucznika Wojska Polskiego.

Za działalność w latach wojny oraz zawodową i społeczną posiadał następujące wyróżnienia i odznaczenia: Krzyż Partyzancki, Medal Wojska Polskiego, Krzyż Armii Krajowej, Medal „Za Udział w Wojnie Obronnej 1939”, Medal Komisji Edukacji Narodowej. Naczelnik ZHP nadał mu Złoty Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” rozkazem L. 14/92 z 18 Xl 1992 r.

Miał żonę Kazimierę i dwóch synów.

Zmarł w Kielcach 12 czerwca 2003 r. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Cedzynie.

Andrzej Rembalski

tekst z - „HARCERSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY KIELECCZYZNY” - pod redakcją Andrzeja Rembalskiego






Kliknij by powrócić do nadrzędnej strony