Unger Ryszard

Unger Ryszard


(1905 – 1984 )





UNGER RYSZARD Urodził się 15 lutego 1905 r. w Charbinie na terenie Chin. Był synem Józefa i Michaliny z Dębowskich.

Wstąpił do 2 Kieleckiej Drużyny Harcerzy im. S. Żółkiewskiego przy Szkoły Handlowej w Kielcach, która istniała obok l KDH im. Dionizego Czachowskiego - najstarszej drużyny harcerzy w Kielcach. Zostały one połączone w roku szkolnym 1922/23 w l KDH przy Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego. Był jej drużynowym w tym roku szkolnym. Od 10 stycznia do 12 czerwca 1922 r. brał udział w przeszkoleniu wojskowym przy BaŹtalionie Zapasowym 4 pułku piechoty Legionów. Zorganizował Kielecką Drużynę Sportową, w której istniała sekcja piłki nożnej.

Po ukończeniu szkoły średniej i studiów handlowych w Krakowie rozpoczął pracę w przedsiębiorstwie rodziców, znanej wówczas na terenie Kielc przy ulicy Dużej firmie „Księgarnia. Skład materiałów piśmienniczych Józefa Ungra. ”Uczestniczył w życiu kieleckiego hufca harcerzy, szczególnie w zakresie wychowania sportowego. Po zawieszeniu w 1927 r. przez Główną Kwaterę Harcerzy Komendy Chorągwi Harcerzy w Kielcach pełnił funkcję wizytatora z ramienia powołanego wówczas Referatu ds. Chorągwi Kieleckiej. W latach 1928-1929 był komendantem hufca w Kielcach. Rozkazem Naczelnictwa ZHP nr 5/28 został mianowany podharcmistrzem.

Po reaktywowaniu Kieleckiej Chorągwi Harcerzy w 1930 r. pełnił funkcję przybocznego komendanta chorągwi i kierownika biura. Wobec braku pomieszczeń na siedzibę Komendy Chorągwi, jej biuro mieściło się w księgarni. Przez kilka lat tam ogniskowała się praca Kieleckiej Chorągwi Harcerzy. Uczestniczył w akcjach letnich i kursach szkoleniowych. Od 30 czerwca do 13 lipca 1921 r. brał udział w kursie dla zastępowych hufca kieleckiego w Czarnej koło Końskich. Od 8 lipca do 8 sierpnia 1927 r. uczestniczył w kursie dla drużynowych Kieleckiej Chorągwi Harcerzy, który odbywał się w Cedro-Mazurze koło Kielc. W lecie 1931 r. był zastępcą komendanta drużyny zlotowej Kieleckiej Chorągwi Harcerzy na Zlocie Skautów Słowiańskich w Pradze. W 1932 r. był komendantem obozu l KDH w Gdyni. W tym samym roku ukończył kurs dla drużynowych drużyn ratowniczych i uzyskał II stopień instruktora PCK. Uczestniczył w pracach Komendy Chorągwi Harcerzy w Kielcach.

7 października 1930 r. został mianowany przybocznym i kierownikiem kancelarii, w VI935 r. - referentem strzeleckim, a 31 października 1936 r. - kierownikiem Wydziału PW i WF. Na jubileuszowym Zlocie XXV-lecia Harcerstwa na Ziemi Kieleckiej w maju 1937 r. na kieleckim Stadionie pełnił funkcję kwatermistrza. 2 października 1937 r. w kościele Ś w. Trójcy w Kielcach odbył się jego ślub z Haliną Kutkowską urodzoną 10 czerwca 1912 r. Uroczystość zaślubin uświetnił szpaler kieleckich harcerzy.

W 1937 r. podjął pracę w Zarządzie PCK w Kielcach jako instruktor szkoleniowy. Obok pracy zawodowej rozwijał działalność społeczną, zwłaszcza w dziedzinie sportu strzeleckiego w ZHP. Osobiście osiągał duże sukcesy. Były to pierwsze lokaty na harcerskich zawodach strzeleckich w Warszawie w 1928 r. i zawodach centralnych na Zlocie Narodowym ZHP w Poznaniu w 1929 r. Podobnie, w Narodowych Zawodach Strzeleckich w 1932 r., zdobył tytuł mistrza ZHP w strzelaniu z broni krótkiej. Na Narodowych Zawodach Strzeleckich we Lwowie w 1939 r. wraz z zespołem reprezentującym ZHP zajął pierwsze miejsce, wyprzedzając zawodowy zespół wojskowy. 19 stycznia 1938 r. został powołany przez naczelnika Głównej Kwatery Harcerzy w skład Komisji Prób na stoŹpień podharcmistrza.

W pierwszych dniach wojny, we IX 1939 r. z pracownikami PCK w Kielcach organizował pomoc w transportowaniu rannych do szpitala, a wespół z późniejszym błogosławionym ks. Józefem Popowskim oraz siostrami PCK pomagał w tworzeniu kuchni i kantyny dla polskich jeńców zgromadzonych na terenie Stadionu w Kielcach. Od października 1939 r. do marca 1940 r. wspólnie z druhem Janem Dzwonkiem uczestniczył w przeprowadzaniu uchodźców polskich na Węgry. Z harcerzami kieleckimi udzielał pomocy oddziałom partyzanckim przekazując im materiały sanitarne. Podczas wojny w porozumieniu z komendantem Szarych Szeregów Ula „Skała” - Edwardem Wołoszynem, w jego mieszkaniu znajdowała się „skrzynka kontaktowa” z „Pasieką” w Warszawie.

Po zakończeniu wojny ponownie włączył się do pracy harcerskiej. 21 listopada 1947 r. został mianowany w Komendzie Chorągwi Harcerzy kierownikiem Wydziału Osobowego. Działał w ZHP do zawieszenia działalności w 1950 r.

Polski Związek Strzelectwa Sportowego w 1949 r. mianował go sędzią klasy państwowej, a w 1969 r. został uhonorowany Złotym Medalem Pamiątkowym za ofiarną pracę dla rozwoju Strzelectwa sportowego.

Po powołaniu w 1980 r. przez Komendę Chorągwi ZHP im. Stefana Żeromskiego w Kielcach Kręgów Instruktorskich „Łysica” ponownie zadeklarował współpracę. Został mianowany harcmistrzem.

W 1982 r. otrzymał dyplom i odznakę 70-lecia harcerstwa kieleckiego. Został odznaczony Krzyżem „Za Zasługi dla ZHP”.

Zmarł w Kielcach 15 XI 1984 r. Został pochowany na Cmentarzu Starym.

Andrzej Rembalski

tekst z - „HARCERSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY KIELECCZYZNY” - pod redakcją Andrzeja Rembalskiego






Kliknij by powrócić do nadrzędnej strony