Mazur Ryszard Antoni

MAZUR RYSZARD ANTONI


(1943 – 2010 )




Urodził się 20 września 1943 r. w Dwikozach w powiecie sandomierskim. Był synem Ignacego i Lucyny z domu Ferens.

Szkołę podstawową w Dwikozach ukończył w 1956 r. Ponieważ od dzieciństwa przejawiał uzdolnienia muzyczne pomyślnie zdał egzamin do Państwowej Szkoły Muzycznej w Kielcach, gdzie rozpoczął naukę w klasie puzonu, dodatkowym przedmiotem była nauka gry na fortepianie. Niestety, pobyt w obcym środowisku i tęsknota za domem rodzinnym spowodowały, że nauka muzyki stanowiła zaledwie roczny epizod. Został uczniem Technikum Rolniczego w Mokoszynie, w którym w roku 1962 zdał maturę.

W tej szkole zapisał się do Związku Harcerstwa Polskiego. Jako harcerz reprezentował hufiec sandomierski na Zlocie Młodzieży Polskiej, który odbył się w lipcu 1960 r. w okolicach Grunwaldu dla uczczenia 550 rocznicy pamiętnej bitwy. Zainteresowania humanistyczne sprawiły, że w 1962 r. rozpoczął naukę na Wydziale Filologii Polskiej Studium Nauczycielskiego im. Władysława Spasowskiego w Kielcach, które ukończył w 1964 r. Był jednym z inicjatorów założenia Studenckiego Kręgu Instruktorskiego Związku Harcerstwa Polskiego.

W 1964 r. rozpoczął pracę w zawodzie nauczycielskim, w Szkole Podstawowej w Kowali w powiecie kieleckim. W 1966 r. przeniósł się do Kielc, gdzie w Technikum Budowlanym został zatrudniony jako nauczyciel języka polskiego i wychowawca w internacie.

Od 1962 r. był instruktorem ZHP w Hufcu Kielce-miasto.

W 1967 r. podjął studia na Wydziale Filologiczno-Historycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Napisał pracę magisterską na temat: „Konspiracyjna prasa harcerska w latach 1939-1945. Jej rola i funkcja wychowawcza na tle prasy podziemnej” Obronił ją w 1971 r. W hufcu kieleckim społecznie pełnił funkcję kierownika Referatu Drużyn Starszych. Na III Konferencji Sprawozdawczo-Wyborczej 23 II 1969 r. wybrany został przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Hufca Kielce-miasto. l października 1969 r. został kierownikiem referatu drużyn artystycznych w Komendzie Hufca, l września 1971 r. powołany został na stanowisko kierownika Wydziału Drużyn Starszoharcerskich Komendy Chorągwi im. Stefana Żeromskiego w Kielcach.

Rozkazem komendanta Kieleckiej Chorągwi ZHP L.8/71 z 15 grudnia 1971 r. został mianowany harcmistrzem. W tym okresie szczególnie zajmował się szkoleniem drużynowych i opiekunów drużyn w szkołach średnich Pełnił funkcje komendanta kursu drużynowych w 1970 r. w Anielinie. 14 lutego 1971 r. na IV Konferencji Sprawozdawczo-Wyborczej Hufca Kielce-miasto wszedł w skład Komendy. W lipcu 1972 r. prowadził obóz Młodzieżowych Kręgów Instruktorskich Chorągwi Kieleckiej w Spalę, a w 1973 r. był komendantem chorągwianego Zgrupowania Kursów Drużynowych w Bocheńcu nad Wierną Rzeką.

Na VI Konferencji Sprawozdawczo-Wyborczej 17 II 1974 r. został członkiem Rady Chorągwi. Na plenarnym posiedzeniu Rady Chorągwi Kieleckiej 20 grudnia 1975 r. został wybrany na funkcję zastępcy komendanta do spraw programowych. Wraz z ówczesnym komendantem Jerzym Osmólskim i zespołem instruktorów podejmował zadania związane z propagowaniem bohatera chorągwi - S. Żeromskiego, dziejów kieleckiego harcerstwa i szeroko pojętego regionalizmu. W 1974 r. włączył się do prac organizacyjnych największej wówczas imprezy kulturalnej w Polsce - Harcerskiego Festiwalu Kultury Młodzieży Szkolnej. Był członkiem Komitetu Organizacyjnego Festiwalu, komendantem obozów festiwalowych, a od 1999 r. nieprzerwanie przez dziesięć lat jego komendantem.

19 stycznia 1980 r. był inicjatorem zorganizowania przez Komendę Chorągwi spotkania działaczy harcerskich, którzy przed laty pełnili funkcje instruktorskie. Efektem tej inicjatywy było reaktywowanie Kręgu Instruktorskiego, który podobnie jak Krąg istniejący w latach 1957-1960 przyjął nazwę „Łysica”.

W kwietniu 1981 r. był współredaktorem wydawnictwa zawierającego artykuły przygotowane na sesję historyczną „Udział harcerstwa kieleckiego w walce z okupantem hitlerowskim w latach 1939-1945”. Brał aktywny udział w przypadającej na rok 1982 siedemdziesiątej rocznicy powstania na Ziemi Kieleckiej pierwszych drużyn skautowych. Był współautorem jubileuszowej wystawy, która eksponowana była w Domu Harcerza im. Natalii Machałowej w Białogonie. Na sesji historycznej, która odbyła się 2-3 X 1982 r. w Harcerskim Ośrodku im. hm PL Alfreda Wiktorowskiego w Sielpi wygłosił referat „Harcerstwo męskie na Kielecczyźnie w latach 1912-1939”, który został opublikowany w materiałach posesyjnych. Miał duży osobisty wkład w budowę pomnika „Harcerzom poległym za Ojczyznę” wzniesionego na Skwerze Szarych Szeregów w Kielcach. Ponadto wspierał drużyny z Chorągwi Kieleckiej, które uczestniczyły w Harcerskiej Operacji „Bieszczady” oraz chorągwianej akcji „Ciekoty”, której celem miała być budowa Szklanego Domu w tej miejscowości.

15 V 1985 r. został powołany na funkcję sekretarza Rady Wojewódzkiej Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego. Jego doświadczenie organizacyjne, kultura bycia, talent w negocjowaniu stanowisk i prowadzeniu dyskusji spowodowały, że w tym niełatwym okresie dziejów Polski jego praca na tym stanowisku cieszyła się uznaniem.

Od stycznia 1990 r. pracował jako nauczyciel języka polskiego w Centrum Kształcenia Ustawicznego, a od 1992 r. Wydziału dla Dorosłych V Liceum Ogólnokształcącego im. Piotra Ściegiennego w Kielcach, skąd w 2007 r. przeszedł na emeryturę.

Był erudytą cenionym nie tylko w środowisku harcerskim. Publikował artykuły na łamach kieleckich dzienników - „Słowo Ludu” i „Echo Dnia” oraz periodyków harcerskich - „Motywy” i „Harcerstwo”. Był autorem pracy „Żeromski o harcerstwie” świadczącej o znakomitej znajomości biografii i twórczości pisarza, a także monografii harcerskiego zespołu „Wołosatki”, która ukazała się w trzech wydaniach oraz prac poświęconych Harcerskiemu Festiwalowi Kultury Młodzieży Szkolnej.

Za swą działalność był wielokrotnie odznaczany i wyróżniany. Posiadał Brązowy Krzyż Zasługi (1978), Złoty Krzyż Zasługi (1983), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2002), Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” (1975), Złoty Krzyż Zasługi dla ZHP (1985), Odznakę „Za Zasługi dla Kielecczyzny” (1976), Odznakę Zasłużony Działacz Kultury (2003), Złotą Odznakę Zasłużony w pracy PTTK z młodzieżą (1978), Odznakę Przyjciel Dziecka (1979), Honorową Odznakę Polskiego Czerwonego Krzyża (1983), Srebrny Medal Za Zasługi dla Pożarnictwa (1978), Medal Komisji Edukacji Narodowej (2010). Otrzymał również Honorową Odznakę Za Zasługi dla Harcerskiego Festiwalu Kultury Młodzieży Szkolnej (2009). Był laureatem nagrody wojewody kieleckiego (1998) i Nagrody Miasta Kielce (2001). W lipcu 2004 r. został wyróżniony w plebiscycie redakcji „Echo Dnia” i Radia „Tak” tytułem „Człowiek Lipca 2004”.

Miał żonę Cecylię z domu Stolarczyk - nauczycielkę i harcmistrzynię i syna Łukasza - muzyka.

Zmarł w Kielcach 11 września 2010 r. Pogrzeb odbył się z honorami harcerskimi. Uczestniczyło w nim liczne grono instruktorów harcerskich z Głównej Kwatery ZHP, hufców Chorągwi Kieleckiej ze sztandarami, młodzież uczestnicząca w Harcerskich Festiwalach Młodzieży Szkolnej oraz wychowankowie. W kościele pod wezwaniem Św. Maksymiliana Kolbe pożegnał go przewodniczący Związku Harcerstwa Polskiego -senator RP - profesor - harcmistrz Adam Massalski. Jego prochy spoczęły na Cmantarzu Parafialnym w Chmielniku w grobie rodzinnym.

Andrzej Rembalski

tekst z - „HARCERSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY KIELECCZYZNY” - pod redakcją Andrzeja Rembalskiego





Kliknij by powrócić do nadrzędnej strony