Wołoszyn Edward Wincenty

Edward Wołoszyn


(1903 – 1977 )




Urodził się 11 października 1903 r. w Kielcach w rodzinie rzemieślniczej Jana i Marii z Zamorskich. Miał troje młodszego rodzeństwa. W 1912 r. rozpoczął naukę w szkole elementarnej w Kielcach.

Do 3 Kieleckiej Drużyny Harcerskiej im. T. Kościuszki wstąpił 22 listopada 1915 r. i został członkiem 3 zastępu w 2 plutonie. 4 kwietnia 1916 r. uzyskał stopień młodzika. Od l O lipca do 15 sierpnia 1917 r. przebywał na koloniach w Pilicy i Czaplińcach Wielkich, a w dniach 16-22 sierpnia odbył pieszą wędrówkę z Miechowa do Kielc. Przyrzeczenie harcerskie złożył na ręce Tadeusza Bieńkowskiego 30 września 1917 r. W 1918 r. ukończył szkołę elementarną, a w lipcu był uczestnikiem kolonii i kursu zastępowych w Nieznanowicach. W 1919 r. zdobył stopień wywiadowcy i został zastępowym. 17 maja 1919 r. otrzymał honorową odznakę 3 KDH, a 25 maja został przeniesiony do 12 KDH im. S. Staszica, w której objął funkcję przybocznego.

Od 13 lipca do 14 października 1920 r. brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Po powrocie do drużyny otrzymał pochwałę za gotowość i sumienne spełnianie obowiązków. W 1921 r. został zatrudniony w Izbie Skarbowej w Kielcach. Dwa lata później został pracownikiem mianowanym. Dawało to stały zarobek i pewną pozycję społeczną.

15 kwietnia 1922 r. został mianowany drużynowym 12 KDH. Od 20 do 25 maja 1923 r. brał udział w I Zlocie Kieleckiej Chorągwi Harcerzy, a od 8 do 9 czerwca 1924 r. w II Zlocie Chorągwi. Od 3 do 9 lipca tego roku uczestniczył w I Zlocie Narodowym.

Po ukończeniu 21 roku życia w latach 1924-1925 odbył zasadniczą służbę wojskową w 4 pułku piechoty Legionów w Kielcach. Po odbyciu służby wojskowej nadal pracował w Urzędzie Skarbowym w Kielcach i uzupełniał średnie wykształcenie. W 1928 r. został przeniesiony do Urzędu Skarbowego w Częstochowie i tam pracował przez ponad rok. Wrócił do Kielc, gdzie w Urzędzie Skarbowym w Kielcach do 4 września 1939 r. pełnił różne funkcje.

Nadal aktywnie działał w harcerstwie. Po odbyciu służby wojskowej uzyskał stopień ćwika, a 25 XI 1925 r. został mianowany drużynowym 3 KDH i członkiem komisji na stopień wywiadowcy i komisji sprawności. W 1926 r. podczas zlotu kieleckiego hufca harcerzy pełnił funkcję na-czelnego sanitariusza, a w lipcu uczestniczył w kursie instruktorskim zorganizowanym przez Łódzką Chorągiew Harcerzy. Ukończył go z wynikiem dobrym i l X rozkazem komendanta Kieleckiej Chorągwi Harcerzy został mianowany przybocznym komendy Hufca Harcerzy w Kielcach, przewodniczącym komisji prób na stopień ćwika oraz wizytatorem drużyn Kieleckiej Chorągwi Harcerzy.

Otrzymał od Koła Przyjaciół Harcerzy dyplom honorowy oraz krzyż pamiątkowy za zasługi położone dla rozwoju harcerstwa. 20 IV 1927 r. został mianowany przodownikiem ZHP (po zmianie systemu stopni instruktorskich - podharcmistrz), a w lipcu prowadził drużynę zastępowych na kursie Kieleckiej Chorągwi Harcerzy, odbywającym się na obozie w Cerdo-Mazurze. Stopień Harcerza Rzeczypospolitej zdobył l VIII 1927 r.

W związku z przeniesieniem do pracy w Częstochowie zgłosił się do tamtejszego hufca i mianowany został przybocznym 26 Zagłębiowskiej Drużyny Harcerzy, a równocześnie pełnił obowiązki komendanta grupy starszoharcerskiej. W październiku tego roku brał udział w Zjeździe Instruktorskim Chorągwi Zagłębiowskiej. Uczestniczył w kursie Kieleckiej Chorągwi Harcerzy w lipcu 1928 r. w Niwkach Daleszyckich jako przy-boczny drużyny kursowej.

W styczniu 1929 r. powrócił na stałe do Kielc. Objął funkcję drużynowego 3 KDH i przybocznego Hufca Harcerzy w Kielcach, a 20 kwietnia 1929 r. został mianowany komendantem hufca. W lipcu 1929 r. brał udział w II Narodowym Zlocie Harcerstwa w Poznaniu. Otrzymał wówczas odznakę X-lecia ZHP. 7 lipca 1930 r. został przyjęty do grona Starszyzny Harcerskiej. W Komendzie Kieleckiej Chorągwi Harcerzy pełnił funkcję wizytatora na teren powiatu włoszczowskiego oraz w latach 1931-1934 kierownika Wydziału Gospodarczego. Od 1937 r. do 1938 r. był hufcowym Hufca Świętokrzyskiego, który miał swoją siedzibę w Sukowie. W tym czasie organizował pracę w drużynach wiejskich. Czynnie uczestniczył w obchodach 25-lecia harcerstwa na Ziemi Kieleckiej (maj 1937 r.), a ich apogeum miało miejsce na zlocie chorągwi na kieleckim Stadionie.

Na Sejmiku Instruktorskim Chorągwi w Miechowie 9 I 1938 r. otrzymał dyplom nr 129 i Odznakę Pamiątkową XXV-lecia Harcerstwa na Ziemi Kieleckiej. 10 października 1938 r. został ponownie mianowany komendantem Hufca Harcerzy w Kielcach. Organizował ostatni przed wojną zlot hufca, który w maju 1939 r. odbył się w Cedzynie.

Po wybuchu II wojny światowej wraz z ewakuowanymi urzędami i ludnością opuścił Kielce. Podczas wojny należał do Związku Walki Zbrojnej, Polskiego Związku Powstańczego i AK używając pseudonimów: „Jan Karol Michalski”, „Stanisław Halkiewicz” i „Wojciech Mróz”. W lutym 1940 r. został komendantem konspiracyjnej Kieleckiej Chorągwi Szarych Szeregów, noszącej kryptonim Ul „Skała”. Pełnił tę funkcję do III 1943 r.

Podczas wojny był urzędnikiem terenowym w skarbowości. W stycz-niu 1945 r. w czasie wyzwolenia Kielc przez Armię Czerwoną zginął jego starszy syn - 15-letni Bronisław Wojciech.

Po zakończeniu wojny wrócił do pracy zawodowej i harcerskiej. Na pierwszym po wojnie Sejmiku Instruktorskim, który odbył się 20 V 1945 r. w izbie harcerskiej 6 KDH przy Gimnazjum Handlowym został wybrany członkiem Komendy Chorągwi Harcerzy, a 26 sierpnia 1945 r. mianowany harcmistrzem. Był komendantem reprezentacji Kielecczyzny na Zlocie 25-lecia Harcerstwa Śląskiego, zorganizowanym w dniach 20-27 września 1945 r. w Katowicach dla uczczenia jubileuszu harcerstwa górnośląskiego.

11 listopada 1945 r. został mianowany hufcowym Hufca Harcerzy w Kielcach. Wziął udział jako komendant delegacji Kieleckiej Chorągwi Harcerzy w Zlocie Młodzieży Polskiej w Szczecinie, który odbył się w dniach 10-15 kwietnia 1946 r. pod hasłem „Trzymamy Straż nad Odrą". 3 maja 1946 r. przeprowadził zbiórkę drużyn kieleckich z udziałem władz miasta. Był komendantem drużyny reprezentacyjnej Chorągwi Kieleckiej na odbywającym się w dniach 20-22 lipca 1946 r. Krajowym Zlocie Młodzieży Związku Walki Młodych w Warszawie. Po przekazaniu hufca T. Młynarczykowi został członkiem Komendy Kieleckiej Chorągwi Harcerzy odpowiedzialnym za sprawy finansowo-gospodarcze. Będąc na tym stanowisku, wizytował drużyny chorągwi. 5 czerwca 1947 r. Naczelnik Harcerzy mianował go p.o. komendanta Chorągwi Kieleckiej Harcerzy, a 15 września 1948 r. powierzył mu zorganizowanie Kielecko-Radomskiej Chorągwi Harcerzy. 19 IX 1948 r. w Skarżysku-Kamiennej odbyła się konferencja instruktorska kieleckich i radomskich Chorągwi Harcerek i Harcerzy. Wybrano go Komendantem Kielecko-Radomskiej Chorągwi Harcerzy. Po połączeniu chorągwi harcerek i harcerzy został zastępcą komendanta i kierownikiem Wydziału Finansowo-Gospodarczego Kielecko-Radomskiej Chorągwi Harcerstwa.

Po podporządkowaniu harcerstwa Związkowi Młodzieży Polskiej od-szedł z pracy. Po reaktywowaniu działalności ZHP w 1956 r. został zweryfikowany jako harcmistrz. Był instruktorem Komendy Kieleckiej Chorągwi Harcerstwa. Wkrótce przeszedł do rezerwy.

W latach 1953-1958 był prezesem WSS „Społem”. Od 1954 r. do 1969 r pracował w Wydziale Finansowym WRN, skąd przeszedł na emeryturę.

Skoncentrował się na działalności w PTTK. Był przewodnikiem świętokrzyskim, przodownikiem turystyki pieszej i górskiej, instruktorem krajoznawstwa i opiekunem zabytków. Brał czynny udział w pracach Frontu Jedności Narodu i Związku Bojowników o Wol&ność i Demokrację. Był członkiem Stronnictwa Ludowego i ZSL. Był radnym Powiatowej Rady Narodowej oraz Miejskiej Rady Narodowej w Kielcach, w której pełnił obowiązki przewodniczącego Komisji Kultury, a w następnej kadencji - zastępcy przewodniczącego Komisji Sportu i Turystyki. Należał do grona członków-założycieli zarejestrowanego 27 XII 1957 r. Kieleckiego Towarzystwa Naukowego, w którym był członkiem Komisji Rewizyjnej.

Zmarł 11 V 1977 r. Został pochowany na Cmentarzu „Nowym” w Kielcach.

Odznaczony został: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Dziesięciolecia Niepodległości, medalem „Za Długoletnią Służbę”, Odznaką Tysiąclecia Państwa Polskiego, harcerskim Krzyżem „Za Zasługę”, Złotą Honorową Odznaką PTTK, Odznaką „Za Zasługi dla Kielecczyzny”. 17 IV 1977 r. IX Krajowy Zjazd PTTK nadał mu najwyższą godność tytuł Członka Honorowego. Za zasługi dla rozwoju turystyki został mianowany honorowym przewodniczącym Komisji Turystyki Pieszej Zarządu Okręgu PTTK w Kielcach.

W 1983 r. Zarząd Oddziału Świętokrzyskiego PTTK w Kielcach podjął uchwałę o nadaniu jego imienia szlakowi turystycznemu wiodącemu z Cedzyny do Wąchocka w Górach Świętokrzyskich, oznaczonemu kolorem niebieskim.

25 maja 1929 r. zawarł związek małżeński z Izabellą Marianną Nowa-kowską. Miał syna Bronisława Wojciecha (zmarł w 1945) i Wojciecha profesora zoologii.

Andrzej Rembalski

tekst z - „HARCERSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY KIELECCZYZNY” - pod redakcją Andrzeja Rembalskiego




Kliknij by powrócić do nadrzędnej strony