Wacław Bielobradek

Wacław Bielobradek


(1908 – 1987 )




Hm Wacław Bielobradek urodził się 25 sierpnia 1908 roku w Zagórzu. Rodzice mieszkali kolejno w Dąbrowie Górniczej, Będzinie i Zagórzu.

Naukę rozpoczął w 1916 roku. Po ukończeniu szkoły powszechnej wyjechał na Wileńszczyznę. W 1928 roku w Świętochocinach jako eksternista ukończył Seminarium Nauczycielskie. Ze względu na chorobę płuc został zwolniony z obowiązku odbycia służby wojskowej.

Po długotrwałej kuracji 1 pażdziernika 1932 roku rozpoczął pracę zawodową jako nauczyciel w szkole powszechnej II stopnia im. Henryka Sienkiewicza w miejscowości Luntupy w powiecie Swięciany. Pracował w niej do 1 września 1939 roku. Po zwolnieniu z pracy jako cudzoziemiec został odesłany do obozu uchodźców w miejscowości Zagare. W 1941 roku obóz ten został przez władze radzieckie rozwiązany. Z radzieckim dowodem osobistym udał się do Kowna, gdzie pracował w modelarni fabryki „Metale„. Po wybuchu wojny niemiecko - radzieckiej został aresztowany przez gestapo i osadzony w obozie ciężkiej pracy, a po kilku miesiącach internowany w obozie koło Kowna. Wiosną 1943 roku po usilnych staraniach przyjaciół opuścił obóz i udał się do Wilna, gdzie pracował w zakładzie fotograficznym, aż do zajęcia tego miasta przez Armię Czerwoną. W dwa tygodnie potem został zatrudniony w Komisariacie Przemysłu Litewskiej Republiki Radzieckiej w wydziale planowania.

W lutym 1945 roku w ramach akcji repatriacyjnej został przewieziony z Wilna do Lublina, skąd Państwowy Urząd Repatriacyjny polecił Wacławowi Bielobradkowi udanie się do Puław w celu zorganizowania punktu etapowego dla repatriantów i objęcia kierownictwa tego punktu.

Jesienią 1945 roku wrócił do pracy nauczycielskiej w Szkole Podstawowej nr 2 w Końskich. W latach 1950 - 59 pełnił funkcję kierownika tej szkoły. W tym czasie rozpoczął działalność społeczną. W latach 1951 - 1959 był kierownikiem zespołu fizyki w Międzyszkolnym Ośrodku Doskonalenia Kadr. Od 1957 do 1959 roku pełnił funkcję prezesa Oddziału Powiatowego Związku Nauczycielstwa Polskiego.

W 1946 roku podjął działalność instruktorską w Związku Harcerstwa Polskiego. Do 1949 roku był członkiem Komendy Hufca w Końskich. Po reaktywowaniu ZHP w 1958 roku ponownie pełnił tę funkcję. 1 września 1959 roku zwolnił się z pracy w oświacie i zatrudniony został na stanowisku Komendanta Harcerskiego Ośrodka Technicznego przy Komendzie Hufca w Końskich. Od 1września 1962 roku został przeniesiony do Komendy Chorągwi w Kielcach. Kierował Referatem Obozów i Zimowisk, a później Wydziałem Akcji Letniej, Sportu i Turystyki. 1 października 1974 roku przeszedł na emeryturę, ale kontynuował pracę w Komendzie Chorągwi w niepełnym wymiarze godzin, kierując Akcją Letnią i Zimową. Pełnił również sekretarzem Komisji Rewizyjnej Chorągwi.

Był człowiekiem niezwykle sumiennym, odpowiedzialnym i serdecznym. Działał w Kręgu „Łysica - Jodła” przy Komendzie Chorągwi ZHP w Kielcach.

Za swą działalność społeczną i zawodową wielokrotnie był nagradzany i odznaczany m.in.: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Srebrnym Krzyżem Zasług, Krzyżem Zasługi dla ZHP, Odznaką Za Zasługi dla PTTK Województwa Kieleckiego, Złotą Honorową Odznaką Szkolnego Związku Sportowego, Odznaką Tysiąclecia Państwa Polskiego.

Odszedł na Wieczną Wartę 28 kwietnia 1987 roku

tekst opracowano w oparciu o - „Odeszli na wieczną wartę” - Mieczyława Pabisa




Kliknij by powrócić do nadrzędnej strony