Harcmistrz Tadeusz Król

Harcmistrz Tadeusz Król

(1914 - 1987)


Pobierz broszurę na temat Harcmistrza Tadeusza Króla
(zbiór wspomnień wychowanków i przyjaciół-plik doc)


Pobierz broszurę na temat Harcmistrza Tadeusza Króla
(zbiór wspomnień wychowanków i przyjaciół-plik pdf)


Urodził się 28 października 1914 r. w Kielcach. Był synem Piotra i Antoniny z Łapów. Ukończył Szkołę Powszechną im. S. Staszica w Kielcach. W 1927 r. wstąpił do 3 Kieleckiej Drużyny Harcerzy im. T. Kościuszki, a w 1929 r. został przeniesiony do 7 KDH przy Szkole Powszechnej im. S. Konarskiego, gdzie był zastępowym. W latach 1933-1936 był wodzem gromady zuchowej przy Szkole Ćwiczeń Seminarium Nauczycielskiego, a w latach 1935-1936 namiestnikiem zuchów Hufca Harcerzy w Kielcach.

13 maja 1936 r. zdał maturę, otrzymał dyplom nauczyciela szkół powszechnych i podjął pracę w Średniej Szkole Biskupiej im. św. Stanisława Kostki. Następnie odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty w Jarosławiu, gdzie był drużynowym drużyny zuchów skupiającej dzieci kadry SPR. Po powrocie do Kielc, od 1937 r. do wybuchu wojny pracował w Szkole Powszechnej im. S. Staszica.

Od 1937 r. do 1939 r. pełnił funkcję drużynowego 5 KDH i szczepowego w Szkole Ćwiczeń Seminarium Nauczycielskiego w Kielcach, a od 1938 r. był zastępcą hufcowego Hufca Harcerzy w Kielcach i instruktorem komendy Kieleckiej Komendy Harcerzy. W czerwcu 1939 r. wspólnie z instruktorkami zuchowymi Natalią Żurowską-Machałową i Eugenią Praussową był organizatorem inscenizacji bitwy pod Grunwaldem, odbywającej się z udziałem kilkuset zuchów z całego województwa, na terenie kieleckiej dzielnicy Stadion, w której grał rolę Władysława Jagiełły. Wspomnienia o tej bitwie były przez lata żywe w pamięci kielczan. W tym okresie zdobył stopnie podharcmistrza i Harcerza Rzeczypospolitej.

W chwili wybuchu wojny został zmobilizowany. Zgłosił się do 39 p.p w Jarosławiu, skąd udał się 7/8 września 1939 r. wraz z drugim rzutem pułku do Rozwadowa i Niska. Przez pięć dni brał udział w walkach wzdłuż Wisły, mających na celu opóźnianie marszu nieprzyjaciela. Z okolic Sandomierza jego pułk wycofywał się w kierunku na Zbytniów - Janów Lubelski - Terespol - Zwierzyniec, uczestnicząc równocześnie w walkach. 17 IX1939 r. dostał się do niewoli niemieckiej.

Został przewieziony do obozu jeńców wojennych w Biłgoraju, a następnie do Jarosławia i Lamenta. Stąd transportem kolejowym do Krakowa i dalej przez Morawską Ostrawę, Racibórz, Opole, Lamsdorf-Hajerwelde do Stalagu IV A Oschwatz. Tu został osadzony jako jeniec wojenny nr 6810 i przebywał w niewoli do wyzwolenia obozu przez Amerykanów 11 kwietnia 1945 r.

W latach 1945-1947 leczył się na terenie Niemiec. Od5 grudnia 1946 r. do 6 czerwca 1947 r. był zatrudniony w Polskiej Misji Wojskowej we Frankfurcie jako urzędnik w dziale rejestracji szkód wojennych i obywateli polskich. Prowadził również drużynę harcerską złożoną z dzieci przebywających tam Polaków.

Po powrocie do Polski, w czerwcu 1947 r., pracował w Kielcach w Centrali Spółdzielni Mleczarsko-Jajczarskiej, a następnie kolejno w Hucie „Ludwików” i Przedsiębiorstwie Materiałów Budowlanych. Zgłosił się do pracy w Kieleckiej Chorągwi Harcerzy i objął funkcję kierownika Wydziału Spraw Personalnych.

Po październiku 1956 r. włączył się w organizację struktur harcerstwa na terenie województwa. W grudniu 1956 r. wziął udział w Krajowej Naradzie Działaczy Harcerskich w Łodzi. Od 12 grudnia 1956 r. do 11 stycznia 1957 r. był I zastępcą komendanta Kieleckiej Chorągwi Harcerstwa.

Od 6 kwietnia 1957 r. był ponownie zastępcą komendanta, a od l lutego 1958 r. do 28 lutego 1960 r. pełnił funkcję komendanta Kieleckiej Chorągwi Harcerstwa. 20 września 1957 r. otrzymał mianowanie na stopień harcmistrza. W kwietniu 1959 r. na II Walnym Zjeździe wszedł w skład Naczelnej Rady Harcerskiej. Od 15 kwietnia 1960 r. do 30 września 1961 r. był hufcowym Hufca Kielce-miasto. Następnie w latach 1961-1962 kierował Referatem Obozów i Turystyki w Komendzie Chorągwi.

Od 1962 r. pracował zawodowo w Dyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych w Kielcach na stanowisku kierownika działu administracyjno-gospodarczego. W latach 1962-1965 był szczepowym szczepu przy Szkole Podstawowej nr 2 im. M. Konopnickiej w Kielcach i członkiem Komendy Hufca Kielce-miasto. Od 1965 r. do 1976 r. przez trzy kolejne kadencje piastował funkcję przewodniczącego Komisji Rewizyjnej Chorągwi Kieleckiej. Od 22 lutego 1976 r. do 14 stycznia 1985 r. był członkiem Rady Chorągwi, a jednocześnie od 1982 r. przewodniczącym Komisji Stopni Instruktorskich Hufca Kielce-miasto. Od 2 grudnia 1984 r. był członkiem Rady Hufca Kielce-miasto im. Obrońców Westerplatte.

Od stycznia 1980 r. należał do Kręgu Instruktorskiego „Łysica”, skupiającego najstarszych i najbardziej zasłużonych instruktorów Chorągwi Kieleckiej. W ostatnich latach życia należał do Związku Bojowników o Wolność i Demokrację oraz Związku Inwalidów Wojennych.

Zmarł 31 stycznia 1987 r. Został pochowany na Cmentarzu Nowym w Kielcach w kwaterze 2, rząd 13, nr 415.

Został odznaczony Krzyżami: Oficerskim (1985) i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1976), Złotym Krzyżem Zasługi (1958), Medalem „Zwycięstwa i Wolności” (1948), Brązowym Medalem „Za Zasługi dla Obronności Kraju” (1973), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1976), Krzyżem „Za Zasługi dla ZHP” rozkazem Naczelnika L.4/69 z l kwietnia 1969. Otrzymał również Rozetę—Miecze do tego Krzyża (1986). Złoty Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” (1979),Odznakę „Zasłużonego Pracownika Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska” (1977), Medal im. Henryka Jordana (1977), Złotą Odznakę OHP (1977), Odznakę „Za Zasługi dla Kielecczyzny” (l965).

Był dwukrotnie żonaty, po raz drugi od 3 maja 1960 r. z Honoratą Maciejską - harcmistrzynią, technologiem żywienia, nauczycielką przedmiotów zawodowych w Zespole Szkół Przemysłu Spożywczego. Z pierwszego małżeństwa miał syna Marka (1950) - inżyniera informatyka, z drugiego - syna Jarosława, Marka (1961)- prawnika.

Andrzej Rembalski

tekst z - „HARCERSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY KIELECCZYZNY” - pod redakcją Andrzeja Rembalskiego








Kliknij by powrócić do nadrzędnej strony